Wednesday, November 1, 2017

കടലിൽ നിന്നൊരു തുള്ളി വറ്റിടും പോലെൻ ജന്മം
കരയിലിന്നൊടുങ്ങുമ്പോൾ, സർവ്വതുമതേപടി
കരഞ്ഞു മടുത്തവർ , ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു
തരിച്ചു നിന്നവർ വീണ്ടും , ചരിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു
തെളിഞ്ഞ സന്ധ്യാദീപം , അമ്മ തൻ നാമജപം
മുറ്റത്തൊരു മൺചെരാതെരിയുന്നുണ്ടെനിക്കാവാം.
കൂട്ടികൾ കൂട്ടം കൂടി കളിക്കുന്നുണ്ടുമ്മറത്തായ്
കൂട്ടുകാരെല്ലാം ദൂരയാത്ര പോയ് മടങ്ങുന്നു
പെണ്ണവൾ പെയ്തുതോർന്നു, ഉച്ചതൻ വെയിൽത്തീയിൽ
കണ്ണുകൾ വറ്റി, കൊടും കാട്ടുതീ പടർത്തുന്നു
ഹന്തയൊന്നടങ്ങി, വിൺതാരമായ് ചിരിക്കുമ്പോൾ
സന്തതം കാലചക്രം സർവ്വതും തിരിക്കുന്നു

ദീപക് ജി നായർ

No comments:

Post a Comment