Saturday, January 11, 2020

എന്റെ മനസ്സിൻ മറവിക്കപ്പുറ-
മെന്നോ മൂടിയൊരാകാശം
കാർമേഘത്തിര പെയ്യാതുള്ളി-
ലുറഞ്ഞമരുന്നൊരു ആകാശം
ഇരുളിലൊളിച്ചു കളിച്ചും , തീ-
വെയിൽ ഇഴയതു നെയ്തു ധരിച്ചും 
ചിറകടി,അറിയാതൊന്നു പറന്നും
ചിരിമഴപെയ്യാതൊന്നു കരഞ്ഞും
കരിനിഴൽ, കണ്ടു ഭയന്നു ചുവന്നും
ഇരുളിൻ, മടിയിലിരുന്നു കിടന്നും,
കരകാണാക്കടലലയിലുരുമ്മി
കഥ പറയുന്നൊരു ആകാശം.
എന്റെ മനസ്സിൻ മറവിക്കപ്പുറ-
മെന്നോ മൂടിയൊരാകാശം.
അവിടെയൊരിത്തിരി നേരം പഴകി-
യൊരോർമ്മച്ചിറകിലുയർന്നീടാൻ
ഇനിയൊരു സന്ധ്യ വരും വരെ വാന-
തിലിടമുറിയാതെ പറന്നീടാൻ
മോഹമുദിച്ച മനസ്സതു മറവിയി-
ലോർമ്മ വരാതെയെരിച്ചൂ ഞാൻ.

ദീപക് ജി നായർ

No comments:

Post a Comment