മുല്ല
എന്റെ ആരാമത്തില് ഞാന്
ഏറെ നാള് കൊതിച്ചെത്ര
കാത്തു കാത്തവസാനം
ഇന്നവള് വിരിഞ്ഞല്ലോ
എന്നില് ആഹ്ലാദത്തിന് ശ്രീ
സുഗന്ധം പരത്തി നീ
കൊച്ചരി പല്ലും കാട്ടി
കൊച്ചനുജത്തിയെ പോല്
എന്തിനായ് പരിഭ്രമം
താങ്ങായി ഞാനുണ്ടല്ലോ
എന്നിലായ് ചുറ്റി പടര്ന്നേറി
നീ പൂത്തീടുക
മല്ലികേ, മലര്വള്ളി
പോലെ നിന് വേരീ മണ്ണില്
പാകി നീ പടര്ത്തുക
വേരുറപ്പിച്ചീടുക
നാളെ നിന് സുഗന്ധത്താല്
എത്തിടാം ശലഭങ്ങള്
നാണമായ് നില്ക്കും നിന്റെ
നെറ്റിയില് ചുംബിച്ചീടാം
മാലകള് കൊരുക്കുവാന്
മാലോകരൊന്നൊന്നായ് നിന്
മാനസപ്പൂക്കള് ഇറുത്താമോദം
ചിരിച്ചീടാം
അപ്പോഴും താങ്ങായി ഞാന്
അന്തികത്തിരുന്നീടാം
നിന് ചിരി മാത്രം കണ്ടെന്
മാനസം നിറച്ചീടാം...

No comments:
Post a Comment