കണിയാകുവാൻ വേണ്ടി മാത്രം
വിരിഞ്ഞു കരിഞ്ഞ തെരുവിലെ കൊന്നപ്പൂവുകൾ..

കുളിരേകുവാൻ മാത്രം
പെയ്തൊഴുകിയ മഴത്തുള്ളി

തണലേകുവാൻ മാത്രം
സ്വയം കരിയുന്ന മരപ്പച്ച

ദീപക് ജി നായർ

ഇനിയെന്തു പറയേണ്ടു നിന്നോടെനിക്കുള്ള
പ്രണയമൊരു മഴ പോലെ പെയ്തു തോർന്നീടവേ
ഇടവമാസത്തിലെ മഴ കാത്തിരുന്നു ഞാനൊടുവിലീയിടിമിന്നലതിൽ വീണെരിഞ്ഞു പോയ്
കടപുഴകി വീണൊരെൻ സ്വപ്നവൃക്ഷങ്ങളെ
വിറകായ് എരിച്ചു, ചിരിച്ചു നില്ക്കുന്നു നീ
കരളിന്റെ ശാഖിയിൽ കൂടുവച്ചരുമയാം
കിളി തന്റെ ചിറകരിഞ്ഞുടലും കരിച്ചു നീ
വേനലാണേറ്റം പ്രിയംകരം,
മഴയെന്ന മായക്കുളിർതന്നു പോകല്ലെ തെന്നലേ...

ദീപക് ജി നായർ

ഒരു നോക്കു കൂടി കൊതിച്ചു ഞാൻ കാണുവാൻ
ഒരു വാക്കു കൂടി കൊതിച്ചു ഞാൻ പറയുവാൻ !

ഇതു ജീവിതം, സ്നേഹവഴികളിൽ നോവുമായ് കാത്തു നില്ക്കുന്നൊരാ കനിവറ്റ രോഗമേ കരുണ തേടുന്നിതാ

ഇതു ജീവിതം, നേരമിരുളുന്നതറിയാതെ
എന്തിനോ പരതി പടിഞ്ഞാറു പൊലിയുന്ന
സൂര്യഗോളത്തിൻ കഥാന്ത്യം കണക്കേ നീ.

ഇതു ജീവിതം,
നീലനഭസ്സിൽ ചിരിക്കുന്ന താരമായ്, ഒറ്റയ്ക്കുപോയ നിൻ കറയറ്റ ചിരിയെന്നു കാണുവാൻ

ദീപക് ജി നായർ

ഒരു യാത്ര പോകണം സായന്തനത്തിന്റെ
ചോരച്ചുവപ്പു വിരിച്ചതാം വീഥിയിൽ
മൗനമൊരു കാർമേഘമായുറഞ്ഞാകാശ-
മെന്തിനോ വേണ്ടി വില പേശിനില്ക്കുന്നിതാ
പെയ്യാതിരിക്കുവാനാകുമോ നീയെന്റെ കണ്ണിലെ കടലാഴമറിയുന്നതല്ലയോ
ചെന്താമരക്കവിളിലുമ്മ വയ്ക്കുന്നുണ്ടു
ചൊല്ലാതെ ചൊല്ലിത്തലോടും കടൽത്തിര.
കല്ലായ് ഉറഞ്ഞ നിൻ കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ
വല്ലാതെ നോവുന്നു നെഞ്ചകം തന്നിലായ്
കാണാമറയത്തിരുന്നു കൈനീട്ടി നീ
മാടിവിളിക്കുന്നുവെങ്കിലും, പോരുവാൻ
നേരമായില്ലെന്നു ചൊല്ലുന്നു ചാരെ വന്നോ-
ടിക്കളിക്കുന്ന പൈതൽ തൻ പുഞ്ചിരി.

ദീപക് ജി നായർ

വാട്സ്ആപ്പ്
......................
വാക്കുകൾ കോർത്തെടുത്തോരോ കളത്തിലായ്
ചേർത്തു വയ്ക്കുന്നൊരീ കൊച്ചുലോകം
വന്ദനം ചൊല്ലിത്തുടങ്ങുമോരോ ദിനം
ചന്തമുള്ളായിരം ചിത്രമോടേ
കാണാതെ കണ്ടവർ, കേൾക്കാതെ കേട്ടവർ
കാലങ്ങളായുറ്റ സൗഹൃദങ്ങൾ
ഒന്നായുമായിരം കൂട്ടങ്ങളായ് വിരൽ-
ത്തുമ്പിൽ ചിരിക്കും വിചിത്രലോകം.
പച്ചവൃത്തത്തിൽ തുടങ്ങുന്നു ജീവിതം
പച്ചപ്പുകാണാതൊടുങ്ങുന്നു ജീവിതം.

ദീപക് ജി നായർ

വേനൽത്തീമഴ പെയ്യുമ്പോൾ
കുളിരേകുമൊരല്പമിടം തേടി
കാടുകൾ മേടുകൾ താണ്ടിപ്പലവഴി
ഓടിനടന്നവരന്തി വരെ
ചുട്ടെരിയുന്ന മരക്കാട്ടിൽ ജല-
മൊട്ടു കൊതിക്കും പൂമരമേ
വറ്റിവരണ്ട മണൽക്കാടിൻ വഴി -
വിട്ടൊരുകൂട്ടിനു പോരുന്നോ?
നട്ടുച്ചയ്ക്കു തണൽ തരുമമ്മ
ത്തരുവിനു പറയാനെന്തുണ്ട്?
കത്തിയെരിഞ്ഞും കാത്തുവളർത്തിയ
മക്കളെയെങ്ങാൻ കണ്ടെന്നാൽ
പറയുക കൂടു പണിഞ്ഞീടാൻ കരി -
യിലകളുടുത്തൊരു അമ്മ മരം
വഴികളിൽ മിഴികളെറിഞ്ഞൊരു പകലിൻ
പടിയിലുറങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ദീപക് ജി നായർ

വാക്കിന്റെ പെരുമഴപ്പെയ്ത്തു തോർന്നു
നോക്കാതെ മിഴികളിമ പൂട്ടിനിന്നു
മൗനം വിതച്ചൊരീ മാനസത്തിൻ,
മാനത്തു മാരിവിൽ പോയ്മറഞ്ഞൂ.
കാറ്റിൽ കൊഴിഞ്ഞതാം പൂവതിന്നും
ചേറ്റിൽ നിറച്ചാർത്തണിഞ്ഞിരുന്നു.
ചാറ്റൽ മഴത്തുള്ളി തന്ന മേഘം
നീറ്റലായ് കാറ്റിൽ പറന്നകന്നു.

ദീപക് ജി നായർ