കൊഴിയുന്ന ജീവിതം

കൊഴിയുന്ന ജീവിതം

പറയാതെയറിയുമെന്നോര്‍ത്തുപരസ്പരം
പൊഴിയാതെമൊഴികളടക്കിവച്ചും
കൊഴിയാത്തമലരുകളെന്നുനിനച്ചു-
തേന്‍ നുകരാതെയെന്നും കരുതിവച്ചും നിയതിതന്‍പുസ്തകത്താളുകളോരോന്നായ്
വെറുതേ മറിച്ചൂ മരിക്കുവോളം!!

ദീപക് ജി നായര്‍

ഇരുട്ടിന്റെ മൌനം

ഇരുട്ടിന്റെ മൌനം 

ഇരുട്ടു പൂട്ടിയടച്ച മുറിയതില്‍ 
ഇരുമ്പു ചങ്ങലയിലിഴഞ്ഞ മൌനമേ

പൊറുത്തുവെന്നുപറഞ്ഞൊരുള്‍ക്കടല്‍

പുറത്തുകാട്ടാതെയൊളിച്ചതെന്തിനായ്

അടക്കി നിര്‍ത്തിയ കരള്‍ത്തുടിപ്പുകള്‍

കൊരുത്തെടുത്തു നീ കുരുക്കുതീര്‍ത്തതില്‍
മനസ്സു തൂങ്ങി മരിച്ചനാള്‍ മുതല്‍
ഇരുട്ടിലിങ്ങനെ തനിച്ചിരുന്നു കേണു-
റക്കമറ്റൊരീ നശിച്ച രാത്രിയില്‍ !!

ദീപക് ജി നായര്‍

ഗാസ

                                  

ഗാസ
------------------------------------
ചോര വീണു ചുവന്നൊരീ പൂക്കള്‍ തന്‍
മൂകശാപമതേറ്റു പിടഞ്ഞു നീ
ചോരതുപ്പിയൊടുങ്ങാതെയെന്‍ മിഴി
തോരുകില്ലെന്നറിയുക മാനവാ
മധുനുണഞ്ഞവളമ്മതന്‍ നെഞ്ചിലായ്
മധുരസ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കണ്ടു മയങ്ങവേ
കുപിതയൌവനമത്തില്‍ക്കുരുങ്ങി നീ
കുലമറുത്തു നിന്നട്ടഹസിച്ചതും
കുടിലചിന്തകള്‍ക്കൊടുവിലായമ്മ തന്‍ 
കനവകറ്റി നീ മാനം ഭുജിച്ചതും
കരളുനൊന്തുനിന്നലിവിനായ് കേണതും
മറവിയേല്‍ക്കാതെ ഓര്‍മ്മയിലെപ്പൊഴും
മനസ്സു കൊത്തി വലിക്കട്ടെ നിന്നുടെ
മരണനേരം വരേയ്ക്കുമീ മണ്ണിതില്‍.

ദീപക് ജി നായര്‍

പാതിരാ സന്ധ്യ

പാതിരാ  സന്ധ്യ
---------------------------------
തോളുതോളോടുരുമ്മിക്കരിമുകില്‍
വാനിലൂടെപറന്നുല്ലസിക്കവേ
കാറ്റുവന്നുപറഞ്ഞെന്തു കാതിലായ്?
കൂട്ടുവെട്ടിപ്പിരിയുവാന്‍ മാത്രമായ്.
കണ്ണുനീര്‍മഴപെയ്യിച്ചകന്നു പോം
ഖിന്നമേഘങ്ങളംബരവീഥിയില്‍
ഇണകളവര്‍തന്റെ സങ്കടപ്പെരുമഴ
കുളിരുകോരിനിറയ്ക്കുന്നു മണ്ണിതില്‍
നിറകുടം പോല്‍ തുളുമ്പുന്ന പ്രണയമി- 
ന്നുഡുനിലാവുപോലെന്നില്‍ പരക്കവേ
നടവരമ്പിലൂടെന്‍ കൈപിടിച്ചു നീ 
തനുവിലൊട്ടി നനഞ്ഞു നടന്നതും
ഉതിരുമുച്ഛ്വാസവേഗങ്ങളില്‍ മനം
അതിരുകാക്കുവാനമ്പേ കിണഞ്ഞതും
കനവിലാണെന്നറിഞ്ഞുണര്‍ന്നന്തരേ
കരളുനീറിപ്പിടഞ്ഞുകിടക്കവേ
അകലെവാനിലൊരമ്പിളിവെട്ടത്തില്‍ 
ഇണകളാം രണ്ടുകാര്‍മുകില്‍ക്കൂട്ടങ്ങള്‍
ഉടലുരുമ്മിപ്പറക്കുന്നു പാതിരാ -
ക്കനവില്‍ ഞാന്‍ കണ്ട പാതിമെയ്മാതിരി  

ദീപക് ജി നായര്‍

ദൃഷ്ടിദോഷം

ദൃഷ്ടിദോഷം
----------------------
അന്നൊരു തൃസന്ധ്യയിലെന്‍ പടിവാതിൽക്കൽ
വന്നംബരച്ചുവപ്പും കണ്ടമ്പരന്നിരിക്കുമ്പോൾ
എങ്ങു നിന്നെങ്ങോ നീണ്ടു പോകുമീപ്പാതയോര-
ത്തമ്പിളിപ്പാലാഴിപോൽ നിന്നവൾ ചിരിക്കുന്നു.
കണ്ണുകൾ വിടർത്തിച്ചേലൊത്തവൾ നടക്കുമ്പോൾ
കണ്ണിണ പോലും ഇമചിമ്മുവാൻ മടിക്കുന്നു
അന്തികത്തണയുമ്പോളെന്നകം തുടിക്കുന്നൂ
സുന്ദരീതിടുക്കത്തിൽ എങ്ങു നീ ഗമിക്കുന്നൂ ?
കണ്ടതു പോരെന്നുള്ളം കുണ്ഠിതപ്പെടുന്നെന്റെ
കണ്ണില്‍നിന്നെങ്ങോ ദൂരത്തെന്തിനായ് മറയുന്നു
മെല്ലെയൊന്നെഴുന്നേറ്റു കണ്ണുകള്‍ക്കൊപ്പം നടന്ന
ന്തരാല്‍ ആശിച്ചൊന്നു കാണുവാന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍
സത്വരം നടക്കുമ്പോള്‍ അല്‍പദൂരത്തായ്ക്കണ്ടു 
കൊച്ചൊരാള്‍ക്കൂട്ടം മുന്നിലെത്തി ഞാന്‍തിടുക്കത്തില്‍
ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ മനംപൊട്ടിരണ്ടായിപ്പിളര്‍ന്ന-
ട്ടഹസിച്ചൂ ദിക്കും, അര്‍ക്കനും മറയുന്നൂ ..
ശുഭ്രമാം മന്താരത്തിന്‍ ദളങ്ങള്‍ ചുവന്നെത്ര
ക്ഷുദ്രജീവികള്‍ ചിത്രം പകര്‍ത്താന്‍ തിടുക്കുന്നു
ഒട്ടൊന്നു കുനിഞ്ഞെടുത്തെന്‍മടിത്തട്ടില്‍ വച്ചു
മുത്തമൊന്നേകി നെറ്റിതന്നിലായ്, വിടചൊല്ലി
ദൃഷ്ടിദോഷത്താലാകാം മൊട്ടിവള്‍ കരിഞ്ഞിത്ര
പെട്ടെന്നതോര്‍ത്തെന്‍ മനമഗ്നിയില്‍ തിളയ്ക്കുന്നു.

ദീപക് ജി നായര്‍

തിരിച്ചറിവ്

തിരിച്ചറിവ്
-------------------------
ആയതില്ലന്നു നല്കുവാനിത്തിരി,
സ്നേഹമീ മണ്ണില്‍ ജീവിച്ചിരിക്കവേ
കാലമെത്ര കടന്നു പോയിന്നു നിന്‍
കാര്യമോര്‍ക്കാതിരിക്കുവാന്‍ വയ്യെനി- 
യ്ക്കഴലുതീര്‍ത്തൊരീത്തിരകളില്‍ മുങ്ങിവന്നൊ-
രുപിടിച്ചോറിലെന്‍കണ്ണുനീരുപ്പുമ-
വനിതന്നിലായ് ചെയ്ത പാപങ്ങളും,
കഴുകി ബന്ധിച്ചു കര്‍മ്മധര്‍മ്മങ്ങളെ-
ക്കരുതിയര്‍പ്പിക്കുമീ ബലിച്ചോറില്‍ നിന്ന-
രികില്‍ വന്നൊരു വറ്റു നീ കൊത്തണേ.
ഉടലുമാത്രം കറുത്ത നിന്‍ നോട്ടമെന്നുയിരു
കൊത്തിവലിക്കുമ്പോളെങ്കിലും,
ഉലകിലറിയാതെ ചെയ്ത പാപങ്ങളില്‍ 
ഉരുകുമോര്‍മ്മ തന്‍ കണ്ണീരുണങ്ങണേ.

ദീപക് ജി നായര്‍

അഹന്ത

അഹന്ത
------------------
ഞെട്ടറ്റു വീണു ഞാന്‍ മണ്ണില്‍ പതിക്കവേ

പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു പൂക്കളെല്ലാം

ഒട്ടുനാള്‍ മുന്‍പൊരു മൊട്ടായിരുന്നു ഞാന്‍

പൊട്ടിവീണെത്രയോ കൊച്ചുപൂക്കള്‍!

കണ്ണുകള്‍ ചിമ്മിത്തുറന്നു ചിരിച്ചു ഞാന്‍

മണ്ണില്‍പ്പതിച്ചവര്‍ ഭാഗ്യഹീനര്‍.

വിണ്ണുപൊഴിച്ചോരീ കണ്ണീര്‍മഴത്തുള്ളി-

തന്നില്‍ ഒലിച്ചുപോയ് ആ സുമങ്ങള്‍ ..

കണ്ടും, ചിരിച്ചും, കളിപറഞ്ഞും, ചെടി-

ത്തണ്ടിലായ് തണ്ടോടുലഞ്ഞു കാറ്റില്‍.

കാറ്റിന്‍ ഗതിയൊന്നു മാറി, കരിനിഴല്‍

വീഴ്ത്തി, മദം പൂണ്ട കരികണക്കേ,

വേട്ടമൃഗം പോലെയെന്‍ ചെടിത്തണ്ടിലേ-

ക്കാര്‍ത്തിയായ്, വീശിയടിച്ചു വേഗാല്‍

ഞെട്ടിത്തരിച്ചു വിറച്ചു നില്‍ക്കേയെന്റെ

ഞെട്ടറ്റു പോയ്‌, നിപതിച്ചു മണ്ണില്‍.

വിണ്ണുമീ മണ്ണും ചിരിച്ചുരസിക്കവേ

കണ്ണില്‍ നിന്നിറ്റുവീണെന്നഹന്ത.

    

ദീപക് ജി നായര്‍