അഹന്ത

അഹന്ത
------------------
ഞെട്ടറ്റു വീണു ഞാന്‍ മണ്ണില്‍ പതിക്കവേ

പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു പൂക്കളെല്ലാം

ഒട്ടുനാള്‍ മുന്‍പൊരു മൊട്ടായിരുന്നു ഞാന്‍

പൊട്ടിവീണെത്രയോ കൊച്ചുപൂക്കള്‍!

കണ്ണുകള്‍ ചിമ്മിത്തുറന്നു ചിരിച്ചു ഞാന്‍

മണ്ണില്‍പ്പതിച്ചവര്‍ ഭാഗ്യഹീനര്‍.

വിണ്ണുപൊഴിച്ചോരീ കണ്ണീര്‍മഴത്തുള്ളി-

തന്നില്‍ ഒലിച്ചുപോയ് ആ സുമങ്ങള്‍ ..

കണ്ടും, ചിരിച്ചും, കളിപറഞ്ഞും, ചെടി-

ത്തണ്ടിലായ് തണ്ടോടുലഞ്ഞു കാറ്റില്‍.

കാറ്റിന്‍ ഗതിയൊന്നു മാറി, കരിനിഴല്‍

വീഴ്ത്തി, മദം പൂണ്ട കരികണക്കേ,

വേട്ടമൃഗം പോലെയെന്‍ ചെടിത്തണ്ടിലേ-

ക്കാര്‍ത്തിയായ്, വീശിയടിച്ചു വേഗാല്‍

ഞെട്ടിത്തരിച്ചു വിറച്ചു നില്‍ക്കേയെന്റെ

ഞെട്ടറ്റു പോയ്‌, നിപതിച്ചു മണ്ണില്‍.

വിണ്ണുമീ മണ്ണും ചിരിച്ചുരസിക്കവേ

കണ്ണില്‍ നിന്നിറ്റുവീണെന്നഹന്ത.

    

ദീപക് ജി നായര്‍