ഗാസ
------------------------------------
ചോര വീണു ചുവന്നൊരീ പൂക്കള് തന്
മൂകശാപമതേറ്റു പിടഞ്ഞു നീ
ചോരതുപ്പിയൊടുങ്ങാതെയെന് മിഴി
തോരുകില്ലെന്നറിയുക മാനവാ
മധുനുണഞ്ഞവളമ്മതന് നെഞ്ചിലായ്
മധുരസ്വപ്നങ്ങള് കണ്ടു മയങ്ങവേ
കുപിതയൌവനമത്തില്ക്കുരുങ്ങി നീ
കുലമറുത്തു നിന്നട്ടഹസിച്ചതും
കുടിലചിന്തകള്ക്കൊടുവിലായമ്മ തന്
കനവകറ്റി നീ മാനം ഭുജിച്ചതും
കരളുനൊന്തുനിന്നലിവിനായ് കേണതും
മറവിയേല്ക്കാതെ ഓര്മ്മയിലെപ്പൊഴും
മനസ്സു കൊത്തി വലിക്കട്ടെ നിന്നുടെ
മരണനേരം വരേയ്ക്കുമീ മണ്ണിതില്.
ദീപക് ജി നായര്

No comments:
Post a Comment