വാക്കിന്റെ പെരുമഴപ്പെയ്ത്തു തോർന്നു
നോക്കാതെ മിഴികളിമ പൂട്ടിനിന്നു
മൗനം വിതച്ചൊരീ മാനസത്തിൻ,
മാനത്തു മാരിവിൽ പോയ്മറഞ്ഞൂ.
കാറ്റിൽ കൊഴിഞ്ഞതാം പൂവതിന്നും
ചേറ്റിൽ നിറച്ചാർത്തണിഞ്ഞിരുന്നു.
ചാറ്റൽ മഴത്തുള്ളി തന്ന മേഘം
നീറ്റലായ് കാറ്റിൽ പറന്നകന്നു.

ദീപക് ജി നായർ

കോലാഹലങ്ങളുടെ
ഉച്ഛസ്ഥായിയിൽ ആണ്
മൗനം ഉരുത്തിരിയുന്നത്

കുമിള പോലെ വീർത്തു വീർത്ത്
കടുകുമണിയോളം പോന്ന മൗനം
ആകാശത്തോളമുയരുന്നു

മരമായിരുന്നു നീ

ജീവിതത്തീവണ്ടിയലറിക്കുതിക്കവേ
ജനലഴിക്കപ്പുറം പിന്നിലേക്കകലുന്ന
നൈമിഷിക സൗഹൃദത്തണലായിരുന്നു നീ.

മഴയായിരുന്നു നീ

ഉരുകുന്ന പകലിന്റെയുച്ചിയിൽ മണ്ണിന്റെ
മണവുമായ്പെയ്തൊഴിഞ്ഞൊഴുകിപ്പരന്നതാം
കുളിരുള്ള സാന്ത്വനപ്പുഴയായിരുന്നു നീ

ദീപക് ജി നായർ

കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞൊരു പാടം തേടി
കുട്ടികളനവധിയെത്തുന്നു ,
കറ്റക്കെട്ടു നിരത്തിയ പാട-
ത്തൊറ്റക്കാലൻ കൊറ്റികളും.
കൂട്ടത്തോടെയുമൊറ്റതിരിഞ്ഞും
വേനൽച്ചൂടിലൊലിച്ചുരുകി,
കൂകിവിളിച്ചവരുത്സാഹത്തോ-
ടാർത്തു തിമിർത്തു കളിക്കുന്നു.
കാൽപ്പന്തുരുളുകയാണു മനസ്സുക-
ളൊന്നായ്ത്തീർന്നൊരു മധുകാലം.
കാലമതെത്ര കൊഴിഞ്ഞെന്നാലും
കഥ പറയുന്നൊരു പൂക്കാലം.

ദീപക് ജി നായർ

ഓരോ ചുവടിലും ഓർമ്മകളുടെ മണ്ണ് കുടഞ്ഞു കളയണം

ഓരോ ചുവടും ഒന്നിൽ നിന്ന് എണ്ണി തുടങ്ങണം

ചവിട്ടി നില്ക്കുന്ന മണ്ണിനെ മാത്രം
ഹൃദയത്തോടു ചേർത്തു നിർത്തണം.

ഓരോ കാലടിയിലും ആറടി തിരയണം.

ദീപക് ജി നായർ

കുഞ്ഞേ നീ വളരുക വളരുക
കുന്നോളം വളരുക വളരുക
വെയിലെത്തും നട്ടുച്ചക്കൊരു
തണലായിട്ടച്ഛനിരിപ്പൂ
കുഞ്ഞേ നീ വളരുക വളരുക
കുന്നോളം വളരുക വളരുക
കണ്ണറിയാനേരമൊരെണ്ണ-
ത്തിരിയായ്, വഴികാട്ടിയിരിപ്പൂ
കുഞ്ഞേ നീ വളരുക വളരുക
കുന്നോളം വളരുക വളരുക

പനിക്കുവാനെത്രകൊതിച്ചിരുന്നു
പണ്ടടുത്തിരുന്നമ്മ,നനുത്തശീലയാൽ
തുടച്ചു തന്നതും, തുടിച്ച കൺകളിൽ
നിറഞ്ഞ സ്നേഹമോടടുത്തിരുന്നതും
പുതച്ചു വല്ലാതെ കിതച്ചുറങ്ങവേ
പകച്ചു നെറ്റിയിൽ പകർന്ന ചുംബനം
കൊതിച്ചിരുന്നു ഞാൻ പനിച്ചു തീരാതെ
പുതച്ചു പുഞ്ചിരിയൊളിച്ചുറങ്ങുവാൻ.