കാതിൽ നീ തന്ന മധുരമാം വാക്കുകൾ
കാവ്യമല്ലയെന്നാലും പ്രിയങ്കരം
കാരണങ്ങൾക്കതീതമായ് കണ്ട നിൻ
കൂടുമാറ്റത്തിൽ നൊന്തിരിക്കുന്നു ഞാൻ
മൗനമാണേക നൊമ്പരം മണ്ണിതിൽ
മൗനിയാകുവാനെന്തഹോ കാരണം
നന്ദി ചൊല്ലിടുന്നായിരം നാവിനാൽ
തന്ന സൗഹൃദ വാക്കുകൾക്കത്രയും
ഉണ്മയാണു നീയെന്നറിഞ്ഞെപ്പൊഴും
നന്മ നേരുന്നിതാത്മാവു തൊട്ടു ഞാൻ

ദീപക് ജി നായർ

ഇരുളിൽ നിന്നിരു കരമതേകി നിൻ
അരികിലേക്കണച്ചതിരതില്ലാത്ത
കനിവു തന്നതിൻ നിറവിലൂടെന്നെ
ചെറുവിരൽ തന്നു വഴി നടത്തിയ
പരമമാം സ്നേഹ പൊരുളതിൻ പാദ- മലരിലെന്നും നമിച്ചിടുന്നു ഞാൻ

പെയ്തു തോരാത്തൊരെൻ പ്രണയസ്വപ്നങ്ങളേ,
പ്രളയമായ് അണപൊട്ടിയൊഴുകാതടങ്ങുക!!

ദീപക് ജി നായർ

കടലു കണ്ടു കൊതിച്ച സൂര്യൻ
കടമെടുത്തു ജലാശയങ്ങൾ
വെയിലു തിന്നു മടുത്തവർക്കായ്
അതു പകുത്തു കൊടുത്തു നൂനം
ദാഹമേറിയ പൈക്കിടാങ്ങൾ
മോഹമോടെ കുടിച്ചു വീർത്തു
ദേഹശാന്തി വരുത്തിയല്പം
സ്നേഹമോടെയെടുത്തു വച്ചു
നാളെ വറുതി വരുന്ന നേരം
നാവുണങ്ങാതിരിക്കുവാനായ് .
കടലു കണ്ടു കൊതിച്ച സൂര്യൻ
കടമെടുത്തേയിരുന്നു നിത്യം
കടമെടുത്ത ജലാശയത്തെ
തിര, തിരഞ്ഞു വരുന്ന നാളിൽ
കര, കരഞ്ഞു വിളിച്ചു സൂര്യാ ,
തരികയൊട്ടു വെയിൽ കുടിക്കാൻ.

ദീപക് ജി നായർ

മധുരമാണെന്നു ചൊല്ലുവാൻ ജീവിതം
മധുവതെന്നിൽ നിറച്ചതില്ലെങ്കിലും
രുധിരമെന്നിലും ചോപ്പായിരുന്നു, കൽ
ഹൃദയമുള്ളവർ കണ്ടതാണിന്നലെ.

ദീപക് ജി നായർ

മധൂ മാപ്പ്

ചോപ്പു പടർന്നതു മാനത്തല്ലെ-
ന്നുടലിൽ നൂറു നിണച്ചാലുകളായ്
ഇരുളു നിറഞ്ഞത് കാടതിലല്ലരി
കട്ടെന്നോതിയ ചിന്തയിലല്ലോ
കട്ടുമുടിക്കും നാട്ടുപ്രമാണികൾ
അട്ടഹസിച്ചിരയാക്കിയൊടുക്കം
പട്ടടതന്നിലെറിഞ്ഞു മുടിച്ചത് ,
പട്ടിണിതിന്നൊരു ദേഹം മാത്രം.
അട്ടപ്പാടിയിലിനിയൊരു നരിയും
തക്കം പാർത്തിരതേടിയടുത്താൽ
ചുട്ടു കരിക്കാൻ പകയുടെ കനലും
കണ്ണിലെരിച്ചെൻ  ദേഹിയിരിപ്പൂ

ദീപക് ജി നായർ

പ്രണയം മരിച്ച വഴികളിൽ

എന്നകക്കൂട്ടിലേക്കെത്തി നോക്കാനതി-
ന്നുള്ളിലെ ചൂടു പകുത്തെടുക്കാൻ,
അരികിലായില്ലവനാകാശ മേടയിൽ
എരിയുന്ന മനമായിരിക്കയാവാം.
കത്തുന്ന സൂര്യന്നുമപ്പുറം, കാല
ത്തിലെത്തിപ്പിടിക്കാൻ കുതിക്കയാവാം.
പൊട്ടിയ മുത്തുകളെല്ലാം കൊരുത്തതിൻ
സ്വപ്നലോകത്തിൽ രമിക്കയാവാം.
ചക്രവാളത്തിലേക്കെത്തിടും വഴികളിൽ
ചക്രിപോലിന്നവൻ വന്നിരിക്കാം
ചിറകടിച്ചൊരു നോക്കിനായെന്റെ മിഴികളിൽ
മിഴിനട്ടു മൊഴിമുട്ടി നിന്നിരിക്കാം.
അരികിലുണ്ടെങ്കിലുമറിയാതെ പോകുന്നു
അടയാളമെപ്പൊഴും ദേഹമല്ലോ.

ദീപക് ജി നായർ