ഒടുവിൽ സൂര്യനും യാത്രചൊല്ലിപ്പിരിഞ്ഞി-
രുൾ പടർന്നൊരീ പാതയിലൂടെ നാം
എതിരെ നിന്നൊഴുകി വന്ന, രണ്ടരുവി പോൽ
പുഴയിലെത്താൻ കൊതിക്കും മനസ്സുകൾ !!

നിറനിലാവിൽ നിൻ , കാൽമണിയൊച്ചകൾ
ബോധചില്ലയിൽ കുറുകുന്ന പക്ഷികൾ
കണ്ണു കാവലായ് നില്ക്കുന്നു ചുറ്റിലും
പെണ്ണവൾക്കുമേലന്ധകാരത്തിലും.

പട്ടുചേല ഞൊറിഞ്ഞുടുത്തോമലാം
മൊട്ടുമാല തൻ മുടിയിൽ തിരുകിയെ-
ന്നിഷ്ടതോഴി നീ മുന്നിൽ നടക്കവേ ,
ഷഷ്ടി പോലും മറക്കുന്നു മാനസം.

ഭോഗമല്ലെന്റെ ഭാഗമായ്ത്തീരുകിൽ
ഭാഗ്യമെന്നറിയുന്നു ഞാനെൻ സഖീ
വാമഭാഗമായൊപ്പം ചരിക്കുകിൽ,
വാരിധി തന്നിലൊന്നായലിഞ്ഞിടാം.

ദീപക് ജി നായർ

ഒരു ചിറകൊടിഞ്ഞു കിടക്കവേ, ചുറ്റിലും
തിരയായിരുന്നതിൻ ചിരിയായിരുന്നു
വരിയായ് ഉറുമ്പുകൾ, കരയിലടിയുന്നതും
കനവുകണ്ടെന്തിനോ കാത്തിരിക്കുന്നു.
നട്ടുച്ചനേരത്തു വലവീശി വന്നൊരാൾ,
നോട്ടം, വിശന്നവരിലായിരുന്നു.
ഒറ്റച്ചിറകുമായ് നീന്തിപ്പിടച്ചന്തി -
നേരത്തു കരയിൽ ഞാനെത്തിടുമ്പോൾ
പൊട്ടിച്ചിരിച്ചാർത്ത തിരയെന്റെ ചാരെ -
വന്നുച്ചിയിലുമ്മതന്നോമനിച്ചു.
കാത്തു തളർന്നയുറുമ്പുകൾ മൗനമായ്
ആരെയോ തേടി തിരിച്ചു പോയി.
കയ്യിൽ ചുരുട്ടിയ വലയുമായ് വന്നൊരാൾ
മെയ്യിതിൽ മെല്ലെ തലോടി നിന്നു .

ദീപക് ജി നായർ

പലകൊടിനിറമതു ചേർന്നൊരു വെള്ള,
പുതച്ചുകിടക്കും നാടേ, നിന്നുടെ
നാവിലൊരല്പം മൃതസഞ്ജീവനി
പകരാനാരു പിറക്കും മണ്ണിൽ?

ദീപക് ജി നായർ

എവിടെ ഞാൻ പെയ്തു നിറയണം
നീ തന്ന ചിരിയിലോ,
കണ്ണീരൊളിപ്പിച്ച മൊഴിയിലോ?

എവിടെ ഞാൻ ചെന്നിരിക്കണം ,
ജീവിതപ്പടികളിൽ നീ വിരിച്ചിട്ടു പോയതാം 
ഓർമ്മകൾക്കരികിലോ?

എവിടെ ഞാനൊന്നു പാറിപ്പറക്കണം
നിനവിൽ നീ നെയ്ത കനവിലോ
നിൻ നിശ്വാസമകന്ന വഴിയിലോ?

വരിക നീയൊരു കാറ്റായ്, എരിഞ്ഞിടും
കനലു കത്തിപ്പടർന്നു തീരട്ടെ ഞാൻ
ചിറകു വേണ്ട പറക്കുവാനാകാശ-
വനിക തന്നിലൊരു താരമായ് തീർന്നിടാം.

ദീപക് ജി നായർ

ഒരിക്കലൊന്നു നടന്നു പോയതാം
വഴിയിൽ വീണ്ടും വരുന്നതുണ്ടു ഞാൻ
ചിരിച്ചു നിന്നൊരാ വെളുത്ത പൂവുകൾ
നിരത്തിലാകവേ തിരഞ്ഞുവെങ്കിലും
തിരിച്ചറിഞ്ഞതില്ലൊരുത്തനും, മൃതി -
യെടുത്തിടീലുമെന്നുറച്ചു ചൊല്ലിയോർ

ദീപക് ജി നായർ

ഇന്നുമെൻ മനോരാജ്യത്തിലെങ്കിലും
ചെന്നിടാറുണ്ടിടയ്ക്കു പണ്ടെത്രയോ
പന്തുരുട്ടിക്കളിച്ച പാടത്തു ഞാന-
ന്തിമാനച്ചുവപ്പു മാറും വരെ.

ഓലകൊണ്ടു മെനഞ്ഞ കാറ്റാടിക-
ണ്ടോടിയെത്തും കളിക്കൂട്ടുകാരുമായ്
ഓടിയോടിക്കളിച്ചൊരെൻ ബാല്യമേ
ഒന്നുകൂടി നീയെത്തുകെൻ  ജീവനിൽ.
 
ദീപക് ജി നായർ

കടലൊരു പുഴയായ്
പുഴയരുവികളായ്
തിരികേ ഒഴുകുന്നു.

അരുവികളൊരുമല
യടിവാരത്തിൻ,
ഉറവിലൊടുങ്ങുന്നു,

കരയിതു കരിഞ്ഞു തീരുന്നു.
കാലം കരഞ്ഞു കേഴുന്നു.

ദീപക് ജി നായർ