Monday, February 16, 2015

അവന്‍ വളരുകയാണ്...

ചുറ്റും കാണുന്നതെല്ലാം അവനിപ്പോള്‍ സ്വയം ചെയ്യുന്നുണ്ട്, മിടുക്കന്‍.
രാവിലെ കുളിച്ച് നെറ്റിയില്‍ ചന്ദനം തൊട്ട്, മെഴുകുതിരിയ്ക്കു മുന്നില്‍ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്ന്, തല മുന്നോട്ടാഞ്ഞ്...
മിടുക്കന്‍!!
...
ദീപക് ജി നായര്‍
തൊണ്ടയില്‍ നീരിറ്റിച്ചില്ലെങ്കിലെന്താ,
ആണ്ടോടാണ്ട്, കിണ്ടിയില്‍ നീരിറ്റിക്കണം..

ദീപക് ജി നായര്‍
നിന്നിലേക്കു മാത്രം മനസ്സിനെ കൂര്‍പ്പിച്ചു വയ്ക്കുമ്പോളെല്ലാം,
നിനക്കു പിന്നില്‍ ഞാനൊളിപ്പിച്ചു നിര്‍ത്തിയ നിഴലുകളിലേയ്ക്ക്
അത് അറിയാതെ തെന്നിപ്പോകുന്നു...

ദീപക് ജി നായര്‍
ചുറ്റും ചീറിപ്പാഞ്ഞ കല്ലുകള്‍ക്കിടയില്‍
ഒരഭ്യാസിയെപ്പോലെ ചിരിച്ചു നില്ക്കുന്നൊരു പുളിമരം..
പുളികിട്ടാത്ത അമര്‍ഷം തീര്‍ക്കുവാന്‍
അതിന്റെ കൈത്തണ്ടയിലൊരൂഞ്ഞാലു കെട്ടിയാടി ഞാനും..

ആടിത്തളരുമ്പോള്‍ ഒരു പുളി താഴേയ്ക്കിട്ടു തന്ന്
നാളെയും വരണമെന്നൊരു മൗനയാത്രാമൊഴി...
...
ഇപ്പൊഴും ഒരു പുളി എനിയ്ക്കായി മാറ്റിവച്ച്
കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവാം, വിലവാങ്ങി വിറ്റകന്നതറിയാതെ
എന്റെ മുത്തശ്ശിപ്പുളിമരം..

ദീപക് ജി നായര്‍
കാതില്‍ത്തറച്ച അസ്ത്രം കണ്ണിലൂടെ
ഊരിയെടുത്ത് തലയിണയിലേയ്ക്ക് ചേര്‍ത്തുവയ്ക്കുമ്പോഴും,
ആടിത്തളര്‍ന്നുറങ്ങും മുന്‍പേ ഒരു പകര്‍ന്നാട്ടത്തിനു കൂടി
ഊര്‍ജ്ജം ബാക്കി വയ്ക്കുമ്പോഴും,
ബന്ധങ്ങളെ മൗനത്തിന്റെ
കടിഞ്ഞാണിട്ടു കൂടെ നിര്‍ത്തുന്നുണ്ട് സ്ത്രീ..

ദീപക് ജി നാ‍യര്‍
തെറ്റ് തെറ്റെന്നുരച്ചു കൊണ്ടെപ്പൊഴും
ചുറ്റിലക്കം നിരത്തിപ്പൊതുജനം
ബന്ധുമിത്രാദിയത്രപോരാഞ്ഞ-
ച്ഛനമ്മസോദരീസോദരന്മാരിവര്‍
തെറ്റുചെയ്തിടാതാരുണ്ടുലകിതില്‍?
തൊട്ടറിഞ്ഞവരാണുനാമഗ്നിയെ!
കുറ്റമേറ്റു ഞാന്‍ മാപ്പിന്നിരന്നിടാം
കുറ്റമറ്റതാം മാര്‍ഗ്ഗം തെളിക്കുകില്‍.

ദീപക് ജി നായര്‍
നാടതിന്റെ ജനനായകന്നു മതി
നാരിഴയ്ക്കു ഗതി തെറ്റുകില്‍
നേരതിന്നു മറതീര്‍ത്തുരയ്ക്കു-
മിതുപോലസത്യമിതു സത്യമേ!

ദീപക് ജി നായര്‍