ദാഹം

ദാഹം

വിണ്ടുകീറിക്കിടക്കുന്നൊരെന്‍ ദാഹ -

മിന്നുതേകിയകറ്റിയ മാനവാ

കണ്ടു ഞാനെന്റെ ദൈവമായ് നിന്നെയെന്‍

നെഞ്ചുകീറി നീ വിത്തുപാകും വരെ...

 ദീപക് ജി നായർ 

കാറ്റിനോട്

കാറ്റിനോട്... 

കണ്ണുരുകി ഊറുമീ ഉപ്പുനീര്‍ത്തുള്ളികള്‍
കാണാതെ പോകുവതെന്തു നീ തെന്നലേ
തന്നു പോ അല്പം കുളിരെനിയ്ക്കോമലേ
തന്നിടാം പകരമൊരു നിറചിരി നിനക്കായി

മനമതില്‍ കത്തുന്ന കനലുകളെരിച്ചിടാന്‍
അറിവെനിക്കില്ലെന്തുപായമെന്നാലുമാ-
ത്തനുവില്‍ പടര്‍ന്നു പകര്‍ന്നിടാമെന്‍ കുളിര്‍
മുകരുമ്പോളാശ്വാസമാകുമെങ്കിൽ സഖേ.

വഴിയില്‍ നീ കണ്ടുവോ കരയുന്ന മിഴികളില്‍
വഴിയും വിഷാദത്തിനലകടല്‍ത്തിരകളെ.
ഉതിരുവാനാകാതെയധരത്തിനിടയിലായ്
ചിറകൊടിഞ്ഞമരുന്ന തേങ്ങൽ നീ കേട്ടുവോ

ഇരുളിൽപ്പതുങ്ങുന്ന നിഴലിനെക്കണ്ടു ഞാൻ
ഇമകളിൽ നനവിന്റെ തൂവലും കണ്ടു ഞാൻ
ഇരവിന്റെ നിശ്വാസഗന്ധത്തിലിഴചേര്‍ന്ന
ഇണ തന്റെ നോവുന്ന തേങ്ങലും കേട്ടു ഞാന്‍

ചിരിതേച്ചമുഖമതില്‍ ചുഴിയുന്ന കണ്ണുകള്‍
ചാകരക്കോളിനായ് തിരയുന്ന കണ്ടുവോ
മണമുള്ള പൂവതില്‍ നിറയുന്ന തേന്‍ കുടിച്ച
കലുന്ന വണ്ടിനെ കണ്ടുവോ കാറ്റേ

പുഞ്ചിരിപ്പൂമുഖംമൂടിയഴിച്ചവര -
ഞ്ചുപേര്‍ കാട്ടിയ പരാക്രമം കണ്ടു ഞാന്‍
പിഞ്ചിളം മേനി ചുവക്കുന്നതും, ചോര-
ക്കണ്ണുകള്‍ കേണു തളര്‍ന്നുറങ്ങുന്നതും
മണ്ണില്‍ മണം പിടിച്ചെത്തുമുറുമ്പുകള്‍
കണ്ണില്‍ പൊതിഞ്ഞതും കണ്ടു ഞാന്‍ രാവിതില്‍

മാംസക്കൊഴുപ്പിതില്‍ മദിച്ചവരൊക്കെയും
മാനം ഭുജിച്ചു മതി വരുത്തിപ്പോകെ
കണ്ണുരുകി ഊറുമീ ഉപ്പുനീര്‍ത്തുള്ളികള്‍
കാണാതെ പോകുവതെന്തു നീ തെന്നലേ
തന്നു പോ അല്പം കുളിരെനിയ്ക്കോമലേ
തന്നിടാം പകരമൊരു നിറചിരി നിനക്കായി

ദീപക് ജി നായര്‍ 

പിടയുന്ന ഹൃദയം

പിടയുന്ന ഹൃദയം 

എന്തിനോ വേണ്ടി പിടയ്ക്കുന്നിതെൻ മനം

നൊന്തു വലിയ്ക്കുന്നുണ്ടിപ്പൊഴും  നെഞ്ചകം 

മിഴികൾ രണ്ടും തുറക്കുവാനാവാതെ 

ഉടലു നീറിപ്പുകഞ്ഞു കത്തുന്ന പോൽ 

ഇതുവരെ മിടിച്ചോരെൻ ഹൃദയ വീണയ്ക്ക് മേൽ 

ചരടുകൾ ചാട്ടപോൽ വീശിപ്പതിയ്ക്കുന്നു...

കരയുകയാണെന്റെ കുട്ടികൾ ചുറ്റിലും 

തലതിരിച്ചൊന്നങ്ങു നോക്കുവാനാകാതെ -

നിലവിളിക്കുന്നു ഞാൻ ഉള്ളിൽ നിശബ്ദനായ്.

ദീപക് ജി നായര്‍ 

മഷിപ്പേന

മഷിപ്പേന 

എന്റെ ഉടലിൽ മുറുകി പിടിച്ചു
രക്തമുനയിലൂടെ,നിന്റെ തലച്ചോറിലെ
മിന്നല്‍പ്പിണരുകള്‍ക്കൊപ്പം   നീ ഊറ്റിയെടുത്ത
എന്റെ ജീവരക്തം വെളുത്തു മരവിച്ച പ്രതലത്തില്‍ പരന്ന് ...
അക്ഷരങ്ങളായ്‌ .. വാക്കുകളായ് ...

എല്ലാം നിന്റേതു എന്ന് തീറെഴുതി നീ അഹങ്കരിക്കാതെ ..

ഈ പുതുമ നശിക്കുമ്പോള്‍ നിന്റെ കണ്ണുകള്‍ വീണ്ടും എന്നിലേക്കെത്തും..
രക്തം വറ്റി ഉണങ്ങി തളര്‍ന്ന എന്റെ സിരകളില്‍  വീണ്ടും നീ ചുവന്ന രക്തം കുത്തി വച്ച് നിരാശയുടെ ഇരുണ്ട ആഴങ്ങളില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ത്തി ..
ആ പഴയ ആവേശത്തോടെ ... ഉടലില്‍ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച്...

അക്ഷരങ്ങളുടെ അച്ഛന്‍ നീയാണെങ്കിലും,
അമ്മ ഞാന്‍ ആണെന്ന ബോധം ഒട്ടും ഇല്ലാതെ .............................

ദീപക് ജി നായർ

ജീവിതചക്രം

ജീവിതചക്രം

തലമുറകളിൽ നിന്നും തലമുറകളിലേക്ക്
ജീവന്റെ കയ്യൊപ്പ് പകർന്ന് ഒരു  അമാനുഷികനായ വൃദ്ധന്‍.
മണ്ണിലെ കാളകൂടം കുടിച്ചു കണ്ഠം കലങ്ങിയ ജടാധാരികള്‍.
മുഷിഞ്ഞ ഉടുപ്പഴിച്ചു തീയിൽ അലക്കുവാൻ ഇട്ട്,
ഉയരങ്ങളിൽ പുത്തന്‍ ഉടലുടുപ്പ് തേടി അലയുന്ന ഒരു ആത്മാവ് ...
ദിക്കുകള്‍ ആരക്കാലുകള്‍ ആക്കി പിന്നെയും തിരിയുന്ന കാലചക്രം.
സൃഷ്ടിക്കും സംഹാരത്തിനും ഇടയില്‍ നാവു നക്കി നുണയുന്ന
ചിതകള്‍ക്ക് നടുവില്‍, പല്ലിളിക്കുന്ന തലയോട്ടികള്‍.
ഇതിനിടയില്‍ എവിടെയോ വീണു നഷ്ടപ്പെടുന്ന  ജീവിതം....


ദീപക് ജി നായര്‍

പുലരി

പുലരുവാനായി ഞാന്‍ കാത്തിരിപ്പൂ, പൂക്കും
മലരുകള്‍ കാണാന്‍ കൊതിച്ചിരിപ്പൂ
പൂമരക്കൊമ്പില്‍ വന്നൂഞ്ഞാലു കെട്ടുന്ന
പൂവാലി നിന്നെയിന്നോര്‍ത്തിരിപ്പൂ
പൊട്ടി വിരിഞ്ഞ പൂമൊട്ടില്‍ നിറഞ്ഞൊരീ
പൂന്തേന്‍ നുകര്‍ന്ന പൂത്തുമ്പി പോലെ
പാട്ടൊന്നു പാടും കുയില്‍ നാദമായ്, ചെറു
തോട്ടിലെ പായും പരല്‍ വേഗമായ്‌
പിച്ചവച്ചെത്തുന്ന വെയില്‍ നാളമായ് പ്പനം
തത്തകള്‍ കൊഞ്ചുന്ന കിളിമൊഴികളായ്
പുലരിവരുന്നതും കാത്തിരിപ്പൂ, പൂക്കും
മലരുകള്‍ കാണാന്‍ കൊതിച്ചിരിപ്പൂ
മണ്ണിന്‍ മണം പേറിയെത്തും പുതുമഴ -
ത്തുളികള്‍ക്കുള്ളില്‍ വെയില്‍ നിറഞ്ഞു
മഴവില്ലു പോലെന്റെ മനസ്സില്‍ത്തെളിഞ്ഞിടും
മധുരമീ ഓര്‍മ്മ തന്‍ പൂമ്പുലരി
വരിക പൊന്‍ പുലരി നീ ചെമ്പട്ടുടുത്തുനെല്‍
ക്കതിരുകള്‍ തീര്‍ക്കും കൊലുസ്സണിഞ്ഞും
നെറ്റിയില്‍  കുങ്കുമം തൊട്ടു സൂര്യന്‍, നീണ്ട
ചുരുള്‍ മുടിച്ചാര്‍ത്തു  പോല്‍ നീലമേഘം
നാണം കുണുങ്ങിയിങ്ങെത്തുന്ന  പുലരീ നിന്‍
നാദസ്വരത്തിനായ് കാത്തിരിപ്പൂ....

നഗരം

നഗരം

നഗരമേ! നിൻ നീലനിറമുള്ള സിരകളില്‍
ലഹരി തിളയ്ക്കുന്ന പുതുനാമ്പുകൾ,
പ്രണയവഴികളിൽ  ചുറ്റും  കരിമ്പാമ്പുകള്‍.
നുരയുന്ന, പതയുന്ന, പുകയുന്ന  രാത്രികള്‍!
നിഴലുകള്‍ കെട്ടിപ്പുണര്‍ന്നിടും ഗാത്രികള്‍!

മനസും ശരീരവും നഗ്നമായ്,
ഈ നഗര നരകത്തിലെന്നോ പൂത്ത്, കായ്ച്ച്‌ ,
എരിഞ്ഞമർന്നൊരുപിടി ചുടുചാരമായ്,
പിന്നെ മണ്ണിനും കൊള്ളാതെ,
മരവിച്ചൊരമ്മ തൻ മകളായി നീ

നിറനിലാവിന്‍ സുഗന്ധം കണക്കെ നീ
നിഴലുതേടി തിരഞ്ഞു പോം രാത്രിയില്‍
നിയതിയാകാമതെന്‍ മുന്നില്‍ വന്നതും,
നിര്‍മ്മലം  നീ മനസ്സില്‍ പടര്‍ന്നതും

ഒരു മുളങ്കൂടു മെനഞ്ഞെടുക്കാൻ നമ്മൾ
ഒരുപാടു നാളായ് കൊതിച്ചതും, നിത്യവും
ഓരോ മുളങ്കോലടുക്കീ, മനസ്സിൽ നാം
ഒരു സ്വപ്നഗേഹം പണിഞ്ഞതും
ഒടുവിലീക്കനവില്‍ നീ എന്നെ തനിച്ചാക്കി
ഓര്‍മ്മ തന്‍ കൂട്ടില്‍ തളര്‍ന്നുറങ്ങി

ഇന്നു  നിന്‍ കൂടിന്നു മുകളില്‍, നിന്‍ നെഞ്ചിലായ്
ഒരു തിരി വെട്ടം പകര്‍ന്നു ഞാന്‍, മഞ്ഞണി
മലരിതളര്‍പ്പിച്ചു മനമുരുകി രാവിതില്‍
ഒരു സ്പന്ദനത്തിനായ് കാതോര്‍ത്തിരിക്കവേ
ഉണരുക, ഓർമ്മ തൻ  ചിറകടിച്ചെൻ കൂട്ടിലി-
ണകളായ്കനവു കണ്ടൊരു മാത്രയെങ്കിലും !!