പകർത്തെഴുത്ത്

പകർത്തെഴുത്തുമൊരപരാധമെന്ന-
തടിയിടർച്ചയാലേ പഠിക്കുന്നിതു ചിലർ.
നിനച്ചതെല്ലാം കിടയ്ക്കുവാൻ മാനവൻ
പടച്ചിടുന്നെത്ര കുറുക്കു പാതകൾ
ഒടുക്കമെത്തുന്നതു കുടുക്കിലാകാം
തടുക്കുവാനിടകൈവിട്ടുപോകാം

ദീപക് ജി നായർ

പുകയുടെ പക

അകമേ ഒരുതിരി വെട്ടം,
കാറ്റിലുലഞ്ഞു കെടാതെരിയുന്നു
പുറമേ ചുണ്ടിണയിടയിൽ,
പകയോടില  പുകയുന്നു.
പകയുടെ പുകയും ,
പൊരുളിൻ തിരിയും ,
പടപൊരുതുന്നു.
ഒറ്റത്തിരിയതൊടുക്കം
പുകയാൽ കെട്ടൊഴിയുന്നു.
ദേഹം വിട്ടൊഴിയുന്നു.

ദീപക് ജി നായർ

തിരിച്ചറിവ്

ബോധത്തിൽ നിന്നും അബോധത്തിലേയ്ക്കുള്ള യാത്രകളിലാണ്  ഞാൻ അഭിനയം നിർത്തുന്നതും
അല്പമെങ്കിലും സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്നതും.

ദീപക് ജി നായർ

ചിരിപഥങ്ങളിൽ

ചിരിയൊടുങ്ങാതിരിക്കട്ടെ ജീവിതം
ചിതയിലൊരു പുകച്ചുരുളായിടും വരെ
കരയുവാനുള്ള കാരണം തേടി നാം
ചിരിപഥത്തിലൂടുഴറുന്നതെന്തിനായ്?
മരണമെത്തുന്ന നേരത്തുമോർമ്മ തൻ
മധുരമൂറ്റി, ചിരിക്കുവാനാകണം
ചകിത സന്ധ്യകൾ ചോരതുപ്പുമ്പൊഴും
കുപിതയൗവ്വനക്കനലു കത്തുമ്പൊഴും
കപടനീതികൾ വിരലുചൂണ്ടുമ്പൊഴും
കഴലുനീറിപ്പൊതിഞ്ഞു നില്ക്കുമ്പൊഴും
കരുതിവയ്ക്കേണമധരത്തിലെപ്പൊഴും
തിരിതെളിച്ച പോലൊരു കെടാപ്പുഞ്ചിരി.
ചിരിയൊടുങ്ങാതിരിക്കട്ടെ ജീവിതം
ചിതയിലൊരു പുകച്ചുരുളായിടും വരെ
കരയുവാനുള്ള കാരണം തേടി നാം
ചിരിപഥത്തിലൂടുഴറുന്നതെന്തിനായ്?

ദീപക് ജി നായർ

ദളിതമാഹാത്മ്യം

യദുകുലത്തെ തൻ പേരിൽ ചുമന്നൊരു
ദളിതപുത്രാ തുറക്കു നീ ശ്രീകോവിൽ
ജന്മ സാത്വികർക്കിടയിലൊളി മിന്നലായ്
കർമ്മസാത്വികൻ നീ, തിരി തെളിയ്ക്കുക!
ധർമ്മമൊന്നേ നിനയ്ക്കു നീ മാനസേ
ചർമ്മമല്ല, സത്ക്കർമ്മമാണീശ്വരൻ !!

ദീപക് ജി നായർ

ഒടുവിൽ സൂര്യനും യാത്രചൊല്ലിപ്പിരിഞ്ഞി-
രുൾ പടർന്നൊരീ പാതയിലൂടെ നാം
എതിരെ നിന്നൊഴുകി വന്ന, രണ്ടരുവി പോൽ
പുഴയിലെത്താൻ കൊതിക്കും മനസ്സുകൾ !!

നിറനിലാവിൽ നിൻ , കാൽമണിയൊച്ചകൾ
ബോധചില്ലയിൽ കുറുകുന്ന പക്ഷികൾ
കണ്ണു കാവലായ് നില്ക്കുന്നു ചുറ്റിലും
പെണ്ണവൾക്കുമേലന്ധകാരത്തിലും.

പട്ടുചേല ഞൊറിഞ്ഞുടുത്തോമലാം
മൊട്ടുമാല തൻ മുടിയിൽ തിരുകിയെ-
ന്നിഷ്ടതോഴി നീ മുന്നിൽ നടക്കവേ ,
ഷഷ്ടി പോലും മറക്കുന്നു മാനസം.

ഭോഗമല്ലെന്റെ ഭാഗമായ്ത്തീരുകിൽ
ഭാഗ്യമെന്നറിയുന്നു ഞാനെൻ സഖീ
വാമഭാഗമായൊപ്പം ചരിക്കുകിൽ,
വാരിധി തന്നിലൊന്നായലിഞ്ഞിടാം.

ദീപക് ജി നായർ

ഒരു ചിറകൊടിഞ്ഞു കിടക്കവേ, ചുറ്റിലും
തിരയായിരുന്നതിൻ ചിരിയായിരുന്നു
വരിയായ് ഉറുമ്പുകൾ, കരയിലടിയുന്നതും
കനവുകണ്ടെന്തിനോ കാത്തിരിക്കുന്നു.
നട്ടുച്ചനേരത്തു വലവീശി വന്നൊരാൾ,
നോട്ടം, വിശന്നവരിലായിരുന്നു.
ഒറ്റച്ചിറകുമായ് നീന്തിപ്പിടച്ചന്തി -
നേരത്തു കരയിൽ ഞാനെത്തിടുമ്പോൾ
പൊട്ടിച്ചിരിച്ചാർത്ത തിരയെന്റെ ചാരെ -
വന്നുച്ചിയിലുമ്മതന്നോമനിച്ചു.
കാത്തു തളർന്നയുറുമ്പുകൾ മൗനമായ്
ആരെയോ തേടി തിരിച്ചു പോയി.
കയ്യിൽ ചുരുട്ടിയ വലയുമായ് വന്നൊരാൾ
മെയ്യിതിൽ മെല്ലെ തലോടി നിന്നു .

ദീപക് ജി നായർ