ആകാശത്തുനിന്ന് താഴേക്കിട്ട ഒരു വെള്ളിനൂലില്‍
ഊഞ്ഞാലുടന്നതിനിടെ അറിയാതെ വന്നു വീണതാകാം ഈ കൂട്ടില്‍...

അടുത്ത മഴയില്‍ അതേ വെള്ളിനൂലില്‍ ഒറ്റക്കയ്യാല്‍ ആടി വീണ്ടും തിരികെ പോകണം...

മേഘങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ നക്ഷത്രങ്ങളോട് കിന്നാരം പറഞ്ഞ്..

ഒരുമിച്ചൊരു തിരിച്ചുപോക്ക്, ഞാന്‍ സ്വപ്നം കാണുന്നുണ്ട്...

ദീപക് ജി നായര്‍

വരാനിരിക്കുന്ന പകലിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആവലാതിയാല്‍ ,
ഒരു സൂര്യബിംബം കണക്കെ നാലുപാടും ചിന്തകളുടേയും ഭയത്തിന്റെയും രശ്മികള്‍ പായിച്ച് , സ്വയം കത്തിയെരിഞ്ഞ് , ഒടുവില്‍ എല്ലാം വെറുതെയായിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന സന്ധ്യയില്‍ ഇരുട്ടിന്റ പുതപ്പുമറയില്‍ ശാന്തമായൊരുറക്കം..

ദീപക് ജി നായര്‍

ഹേ വൃക്ഷമേ! വര്‍ഷങ്ങളായി,
ഇരുത്തം വന്ന പുരാവസ്തുഗവേഷകനെപ്പോലെ,
വെയിലിലും മഴയിലും, മണ്ണിന്നടിയില്‍ നീ തിരയുന്നതെന്താണ്..?

മനുഷ്യന്‍ മണ്ണില്‍ കുഴിച്ചുമൂടിയ പുരാതനഭാരതത്തിന്റെ
തലച്ചോറോ ? ഹൃദയമോ?

 ദീപക് ജി നായര്‍

നേര്‍ത്ത ഒരു ചില്ലിന്റെ ഇരുപുറവും രണ്ടു വ്യത്യസ്ത ലോകങ്ങള്‍...!!

രുചിഭേദങ്ങള്‍ക്കായി ദൂരങ്ങള്‍ താണ്ടുന്നവര്‍ ഒരുവശത്ത്...

പശിയൊടുങ്ങാത്ത കുടല്‍സര്‍പ്പങ്ങളുമായി
സ്വപ്നങ്ങളുടെ മകുടിയൂതി തളര്‍ന്നവര്‍ മറുവശത്തും...

ശരിക്കും നാനാത്വത്തില്‍ ഏകത്വത്തിന്റെ കാഹളം മുഴക്കുന്നൂ , വിശപ്പ്...

ദീപക്  ജി  നായര്‍

അഗ്നിസാക്ഷിയായ് വരിച്ചവനെ
അഗ്നിയിലേക്കെടുക്കുന്നു.
നെറ്റിയിലെ സൂര്യന്‍
ഉപ്പുകടലിലൊലിച്ചു പോകുന്നു.
ചിതയില്‍ നിന്നൊരു കൊള്ളി
നെഞ്ചിലേക്കെടുക്കുന്നു
ചിതറിയ സ്വപ്നങ്ങളെ
വിളക്കിച്ചേര്‍ക്കുന്നു..
ഇന്നലെകളെയെല്ലാം ആവാഹിച്ച്
മറവിയില്‍ ബന്ധിക്കുന്നു
നാളെയാം പട്ടം സ്വപ്ന
നൂലതില്‍ കൊരുക്കുന്നു..
നാടകമിതില്‍ വേഷഭാഷകള്‍ പുതുക്കുന്നു
കരിഞ്ഞ കൊമ്പില്‍ പൂക്കള്‍,
പിന്നെയും ചിരിക്കുന്നു
കൊഴിഞ്ഞ പൂവില്‍ മധു 
മധുരം നിറയ്ക്കുന്നു
ദീപക് ജി നായര്‍

അസ്തമിക്കാന്‍ സമയമായില്ലെന്ന്
ഉച്ചസൂര്യന്‍, തിളയ്ക്കുന്നു പിന്നെയും
അന്തിമേഘച്ചുവപ്പാറിവിണ്ണിതില്‍
ചന്തിരന്നെഴുന്നെള്ളാന്‍ തിടുക്കമായ്
പുല്ലുതിന്നുമദിച്ചാര്‍പ്പുമായ് ദിനം
തള്ളിനീക്കുന്നിരുകാലികള്‍ ജനം
വാനിലമ്പിളി പൂത്തു നിന്നീടിലും
സൂര്യശോഭ നിറഞ്ഞു നിന്നീടിലും
കാര്യമെന്തെനിക്കെന്നു പഴിച്ചിഹ-
ലോകവാസം കഴിക്കുന്നു സര്‍വ്വരും.

ദീപക് ജി നായര്‍

:) വാക്കുകള്‍ കൈവിട്ടു പോകുന്ന നേരത്ത്
നോക്കിലൂടെന്നെ തിരുത്തുന്ന ശക്തിയി-
ന്നാകാശമേടയിലായിരം താരത്തി‍ലൊ-
ന്നായ് ചിരിച്ചേ തിരുത്തുന്നതിപ്പൊഴും.. :(

ദീപക് ജി നായര്‍