കാമം

കാമം 

കുഞ്ഞുവയർ വിശന്നേങ്ങിക്കരഞ്ഞിടും
കുഞ്ഞിനെ തോളിലുറക്കി മെല്ലെ
കാലണയ്ക്കായി കരം നീട്ടിയാനിര-
ത്താകവേ കാൽ വലിച്ചേന്തി നീങ്ങും
കാതരയാണവളമ്മയാണാമനസ്സാ-
കവേ നീറുന്ന കനവു മാത്രം

ചേല തൻ തുമ്പാൽ തടുത്തവൾ
മാറിലേക്കാഴ്ന്നിറങ്ങുന്നെത്ര കൂരമ്പുകൾ
ഒട്ടിയാവയറുകൾ കാണാതെ കണ്ണുകൾ
തെറ്റി തെറിക്കുന്നിടങ്ങളെല്ലാം
കാണാതെ കണ്ടവൾ നാണം മറയ്ക്കുവാൻ
കീറിയ ചേല വലിച്ചൊതുക്കി

നാണയത്തുട്ടിനായ് നീട്ടിയാക്കൈകളിൽ
നാണമില്ലാതവർ തൊട്ടു മെല്ലെ
നാരിയല്ലെങ്കിലും സാരിയുടുക്കുകിൽ
കാമം മുളയ്ക്കുന്ന കാട്ടുജന്മം!


ദീപക് ജി നായര്‍ 

പ്രണയിനി

പ്രണയിനി 

രാവിലീ കുളിരിൽ  ഞാൻ  മൂടിപ്പുതക്കുമീ
സ്നേഹകംബളച്ചൂടിൽ ചൂര് നിറച്ചു നീ
ദൂരെയെങ്ങോ നിന്നു മന്ദഹസിക്കവേ ,
താരക പ്രകാശമായണയും നിലാവിൽ നീ
താമരയിതൾ പോൽ എന്നിൽ നിറയും സുഗന്ധമായ്‌
കാർമേഘക്കൂന്തലഴിച്ചാമോദം കുളിർ പെയ്യിച്ചാ -
നന്ദ മഴയായ് എന്നിൽ ആകവേ നിറഞ്ഞു നീ
പകലിൽ  നിൻ പരിഭവ ഭാവങ്ങൾ പകർന്നുഗ്ര
ഇടിയായ്, മിന്നലായ്  മുഖപങ്കജം ചുവക്കവേ
കരച്ചിൽ പാതിയിൽ നിറുത്തി നീ ചിരിയാൽ
തെളിക്കും മഴവില്ലിൻ പ്രണയ വർണ്ണങ്ങളായ്
തിരശീല മറ നീക്കിയുദിക്കും സൂര്യാഗ്നിയായ്
തിരയടിച്ചുയരുന്ന സ്നേഹത്തിൻ കടലു പോൽ
കള കളം പാടിപ്പുലർ സന്ധ്യയിൽ ഉണർത്തുന്ന
കിളികളായ്, കനവിൽ നീയവതരിക്കുന്നൂ നിത്യം

ദീപക് ജി നായര്‍

മോഹം

മോഹം 

കാറ്റിന്റെ തോളിൽ  വന്നേറെ കൊതിപ്പിച്ചു

പാറി പറക്കുന്നൊരപ്പൂപ്പൻ താടി പോൽ

ഭാരമില്ലാതെ പറക്കുവാനാകാശമാകവേ

ചിറകടിച്ചലയുവാൻ മോഹം.


തോരാതെ പെയ്യുന്ന പേമാരി തന്നിലൂ-

ടാകെ നനഞ്ഞു രസിച്ചു  നടക്കുവാൻ,

വിറകൊണ്ട് കുളിരുമ്പോളമ്മ തൻ കയ്യിൽ

നിന്നൊരു ചൂടുകാപ്പി കുടിക്കുവാൻ മോഹം.


നിറയുന്ന സ്നേഹത്തിൽ അല്പം ശകാരമോ-

ടമ്മയെൻ തലമെല്ലെ തോർത്തി ഉണക്കവേ,

തലകുടഞ്ഞമ്മ തൻ മുഖമാകെ മഴവെള്ള-

ക്കുളിരിൽ നിറയ്ക്കുവാൻ മോഹം.


ഇനിയും വരില്ലെന്നറിഞ്ഞു, തീ കായുവാൻ

ഇമകളടച്ചമ്മ പോകവേ, അവസാന

ചുടുചുംബനം നല്കി, വിതുമ്പി വിളിക്കവേ,

മറുവിളി കേൾക്കുവാൻ മോഹം.
 

ഭ്രാന്തൻ ചിന്തകൾ -7

ഭ്രാന്തൻ ചിന്തകൾ -7 


കരിയിലക്കൂനയിൽ തീക്കനൽ വന്നു വീണ

തിൽ നിന്നും ആളിയോരഗ്നിപോൽ

കത്തിയെരിയുമീ ജീവിതം


കുളിർകാറ്റ് വന്നു തീ ഊതിക്കെടുത്തു

മെന്നൊരു വേള വെറുതെ ഞാൻ

ആശിച്ചഹന്തയാൽ  ..


കാറ്റിലാക്കനൽവീണ്ടുമാളുന്നു, വായുവിൽ

ഒരുപിടി ചാരമായ് അലിയുന്നഹന്തയും
 

പിന്നോട്ട് പായുന്ന കുതിരകൾ

പിന്നോട്ട് പായുന്ന കുതിരകൾ

കണ്ണുകളടച്ചു ഞാൻ കാണുന്നതൊക്കെയും

കല്ലറയ്ക്കുള്ളിലെ രൂപങ്ങൾ പോലവേ

കണ്ണു തുറക്കാതെ  പരതി നടന്നു ഞാൻ

കൈവിട്ടതെന്തോ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന പോൽ

കനവിതെന്നറിയാതെ  പിന്നെയും കാത്തു ഞാൻ

കാലങ്ങൾ കുതിര  പോൽ പിന്നോട്ട് പായുന്നോ

പകലോൻ പടിയുന്നു   കിഴക്കിലായ് , പാതിരാ

നാഥനുദിക്കുന്നു പടിഞ്ഞാറു ദിക്കിലായ്

പാതകൾ, പാമ്പു കണക്കെ പടങ്ങൾ പൊഴിക്കുന്നു ,  

ഇടവഴി  കോലങ്ങൾ തെളിയുന്നു പിന്നെയും

ദ്രുതതാളമെല്ലാം നിലയ്ക്കുന്നു,സാധനാ -

സ്വരമെങ്ങുമമൃതായ് അലയടിക്കുന്നു..

ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെയീ ഞാനും, എൻ

മിഴികളിൽ ആശതൻ ചാരത്തിൽ  നിന്നും

എരിഞ്ഞു കത്തുന്നൊരീ കനലുകളും...

മരുഭൂമിയായോരെൻ മനസ്സില് മരുപ്പച്ച

കുളിരു കോരുന്നിതു സത്യമോ  മിഥ്യയോ?

പലനിറക്കൊടികൾതൻ കെട്ടുകളഴിഞ്ഞുവീ -

ണൊരു കൊടിക്കീഴിലേക്കൊഴുകുന്ന ലോകം

പലവഴികളൊന്നു ചേർന്നതിരുകൾ ഇടിഞ്ഞു

വീണെവിടെയും കേൾക്കുന്ന ഭാഷയായ് സ്നേഹം

കണ്ണുകൾ തുറക്കുകിൽ കൈമോശമാകുമെൻ

കനവുകളെ ഉണർത്തി, ഉറങ്ങട്ടെ ഞാനും
 

ഭ്രാന്തൻ ചിന്തകൾ - 8

ഭ്രാന്തൻ ചിന്തകൾ - 8 

രണ്ടായതൊന്നായി ഉണ്ടായതൊന്നിൽ

രണ്ടിലും ഇല്ലാത്തതുണ്ടെന്നു കണ്ടാൽ

ഇണ്ടലുകൾ തീണ്ടാതെ മണ്ടിടുക ഒന്നായ്

കുണ്ടിതമുണ്ടാവാൻ എന്തുണ്ട് കാര്യം

 

ഭ്രാന്തന്‍ ചിന്തകള്‍ - 6

ഭ്രാന്തന്‍ ചിന്തകള്‍ - 6

നാടിനെ തിന്നു വളർന്നൊരീ ,  നഗരവും ,

നാട്ടു വഴികള്‍ ചുരത്തുന്ന ലഹരിയും ,

കുശലങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുവാന്‍ കാതോര്‍ത്തിരിക്കുന്ന,

കരിയിലകള്‍ മൂടിയോരിടവഴി പ്രേതങ്ങള്‍ ,

പാവാടത്തുമ്പു തൊട്ട് കൂമ്പിയ  മിഴികളില്‍

കനവുകള്‍ ഉറങ്ങും നാട്ടുതൊട്ടാവാടികള്‍ ,

നാമജപസന്ധ്യയ്ക്ക് തെളിയും തിരിക്കായി

നാലുകെട്ടങ്കണത്തെരിയും തുളസിയും,

നാമങ്ങള്‍  മാത്രമായ്, ഓര്‍മ്മകളതെങ്കിലും

ഓര്‍മ്മകള്‍ ആകാതിരിക്കാട്ടെ മനമതില്‍