പിന്നോട്ട് പായുന്ന കുതിരകൾ

പിന്നോട്ട് പായുന്ന കുതിരകൾ

കണ്ണുകളടച്ചു ഞാൻ കാണുന്നതൊക്കെയും

കല്ലറയ്ക്കുള്ളിലെ രൂപങ്ങൾ പോലവേ

കണ്ണു തുറക്കാതെ  പരതി നടന്നു ഞാൻ

കൈവിട്ടതെന്തോ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന പോൽ

കനവിതെന്നറിയാതെ  പിന്നെയും കാത്തു ഞാൻ

കാലങ്ങൾ കുതിര  പോൽ പിന്നോട്ട് പായുന്നോ

പകലോൻ പടിയുന്നു   കിഴക്കിലായ് , പാതിരാ

നാഥനുദിക്കുന്നു പടിഞ്ഞാറു ദിക്കിലായ്

പാതകൾ, പാമ്പു കണക്കെ പടങ്ങൾ പൊഴിക്കുന്നു ,  

ഇടവഴി  കോലങ്ങൾ തെളിയുന്നു പിന്നെയും

ദ്രുതതാളമെല്ലാം നിലയ്ക്കുന്നു,സാധനാ -

സ്വരമെങ്ങുമമൃതായ് അലയടിക്കുന്നു..

ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെയീ ഞാനും, എൻ

മിഴികളിൽ ആശതൻ ചാരത്തിൽ  നിന്നും

എരിഞ്ഞു കത്തുന്നൊരീ കനലുകളും...

മരുഭൂമിയായോരെൻ മനസ്സില് മരുപ്പച്ച

കുളിരു കോരുന്നിതു സത്യമോ  മിഥ്യയോ?

പലനിറക്കൊടികൾതൻ കെട്ടുകളഴിഞ്ഞുവീ -

ണൊരു കൊടിക്കീഴിലേക്കൊഴുകുന്ന ലോകം

പലവഴികളൊന്നു ചേർന്നതിരുകൾ ഇടിഞ്ഞു

വീണെവിടെയും കേൾക്കുന്ന ഭാഷയായ് സ്നേഹം

കണ്ണുകൾ തുറക്കുകിൽ കൈമോശമാകുമെൻ

കനവുകളെ ഉണർത്തി, ഉറങ്ങട്ടെ ഞാനും