മുല്ല

മുല്ല

 

 

എന്റെ ആരാമത്തില്‍ ഞാന്‍

 

ഏറെ നാള്‍ കൊതിച്ചെത്ര

 

കാത്തു കാത്തവസാനം

 

ഇന്നവള്‍ വിരിഞ്ഞല്ലോ

 

 

എന്നില്‍ ആഹ്ലാദത്തിന് ശ്രീ ‍

 

സുഗന്ധം പരത്തി നീ

 

കൊച്ചരി പല്ലും  കാട്ടി

 

കൊച്ചനുജത്തിയെ പോല്‍

 

 

എന്തിനായ് പരിഭ്രമം

 

താങ്ങായി ഞാനുണ്ടല്ലോ

 

എന്നിലായ് ചുറ്റി പടര്‍ന്നേറി

 

നീ പൂത്തീടുക

 

 

മല്ലികേ,  മലര്‍വള്ളി

 

പോലെ നിന് ‍വേരീ മണ്ണില്‍

 

പാകി നീ പടര്ത്തുക

 

വേരുറപ്പിച്ചീടുക

 

 

നാളെ നിന്‍ സുഗന്ധത്താല്‍

 

എത്തിടാം ശലഭങ്ങള്‍

 

നാണമായ് നില്‍ക്കും നിന്റെ

 

നെറ്റിയില്‍ ചുംബിച്ചീടാം

 

 

മാലകള്‍ കൊരുക്കുവാന്‍

 

മാലോകരൊന്നൊന്നായ്‌ നിന്‍

 

മാനസപ്പൂക്കള്‍ ഇറുത്താമോദം

 

 ചിരിച്ചീടാം

 

 

അപ്പോഴും താങ്ങായി ഞാന്‍

 

അന്തികത്തിരുന്നീടാം

 

നിന്‍ ചിരി മാത്രം കണ്ടെന്‍

 

മാനസം നിറച്ചീടാം...

 

 

ഇനിയും നടക്കാമൊരല്പ നേരം

ഇരുളു വീഴുന്നതിന്‍ മുന്‍പേ

ഇലകള്‍ കൊഴിഞ്ഞു വീണഴുകി മണക്കുമീ

ഇടവഴിയിലല്പം നടക്കാം

ഇളവെയിലുകൊണ്ട് ഞാന് പതിയെ നടക്കവേ

ഇരുമിഴികള്‍ മെല്ലെ നിറയുന്നു

ഇനിയും മരിക്കാത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍ ഓരോന്നായ്‌

ഇടനെഞ്ചില്‍ വന്നു നിറയുന്നു

ഇതിലേ നടന്നെത്ര ദൂരം! വടിയൂന്നി,

ഇനിയുമൊരല്പം നടക്കാം

കഥ കേട്ടു, കഥ കണ്ടു, കഥ പറഞ്ഞൂ നമ്മള്‍

കഥയായി മാറുവാനെത്ര നേരം

ഇനിയും നടക്കാമൊരല്പ നേരം

ഇരുളു വീഴുന്നതിന്‍ മുന്‍പേ

 

മരം ഒരു വരം

മരം ഒരു വരം

പച്ചിലകൊണ്ടൊരു പച്ചത്തൊപ്പി

ധരിച്ചു നിരന്നതി മോദത്താല്‍

തലകള്‍ കുലുക്കി തംബുരു മീട്ടി

തണലു വിരിക്കും തരുവല്ലോ

ശിരസ്സില്‍ തീമഴയേറ്റിക്കൊണ്ടവര

വനിയിലെങ്ങും കുളിരേകും

മനസ്സില്‍ പൂമഴ പെയ്യിക്കും ,

കിളി നാദസ്വരമായ് മേളിക്കും

കാറ്റിലിളം കൈ വീശി ചാമര

വിശറികളാകും, സുഖമേകും

ചാറ്റല്‍ മഴക്കൊരു കുടപോലങ്ങിനെ

നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു വിടര്‍ന്നീടും

അക്കര പച്ചകള്‍ കണ്ടു കൊതിക്കാ

തെന്നും പച്ച വിരിച്ചീടും

കണ്ണുകള്‍ കൂമ്പി വിതുമ്പിക്കരയും,

ഇലകള്‍ പൊഴിക്കും ശൈത്യത്തില്‍

കടവാവലുകള്‍ തൂങ്ങി മയങ്ങും,

കയറുകള്‍ തൂങ്ങും ശിഖരങ്ങള്‍

ഉടലഴകിന്‍ കോലളവുകള്‍ എണ്ണി കനവുകള്‍ നെയ്യും കുരുടന്മാര്‍

കൈകളരിഞ്ഞു കഴുത്തു മുറിച്ചവരട്ടഹസിക്കും കഴുകന്മാര്‍

മഴമേഘം വന്നോടി മറഞ്ഞു,  പച്ചക്കാടുകള്‍ കാണാതെ

കളനാദങ്ങളകന്നേ പോയി , ചിറകടിയൊച്ച മറന്നേ പോയ്‌

മണ്ണിന്‍ നിശ്വാസങ്ങളുയര്‍ത്തീ, വിണ്ടു പുകഞ്ഞൊരു  മരുഭൂമി

നട്ടു നനച്ചു വളര്‍ത്തുക നമ്മള്‍ , നന്മ നിറഞ്ഞൊരു മലയാളം

മരവും മഴയും മരതകമാക്കും, മലരു  വിരിക്കും മലയാളം

 

ദാഹം

ദാഹം .. ദാഹം ... സര്‍വത്ര ദാഹം....

കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു അങ്ങിനെ കിടക്കവേ ചുണ്ടില്‍ അമ്മിഞ്ഞ  ഇറ്റിച്ച് അടക്കിയ ആദ്യ  ദാഹം ...

പിന്നെ , ചുണ്ടില്‍ വിരിഞ്ഞ പ്രണയ ദാഹം,
കണ്ണില്‍ തെളിഞ്ഞ കാമ ദാഹം,
പണത്തിനോടുള്ള ദാഹം ,
പേരിനും പ്രശസ്തിക്കും ഉള്ള ദാഹം ....

അങ്ങിനെ തുടങ്ങി കുറെ ദാഹങ്ങളും അതിന്റെ ശമനത്തിനായൊരു ഓട്ടപാച്ചിലും ..

ഒടുവില്‍ വീണ്ടും കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു ചന്ദന മെത്തയില്‍ കിടന്നൊരു ദാഹശമനം -  ശവദാഹം...

തുടക്കം പോലെ ഒരു ഒടുക്കവും ... കണ്ണുകള്‍ അടച്ച് ..

ദാഹവും ദാഹശമനവും ... അതിനപ്പുറം എന്താണ് ഈ ജീവിതം ..?
 

ഓർമ്മ പുസ്തകം

ഓർമ്മ പുസ്തകം 

പൊടികൊണ്ടു മൂടിയ പുസ്തകക്കെട്ടുകൾ 

പൊടി തട്ടിയോരോന്നടുക്കി വയ്ക്കേ 

ഇടയിൽ മറഞ്ഞിരുന്നോർമ്മകൾ നെയ്യുന്ന 

മഴമേഘനിറമുള്ള പുസ്തകത്തിൽ 

നിറമുള്ള നാളുകൾക്കവസാന സന്ധ്യയിൽ 

നിറകണ്ണിനാൽ നീ കുറിച്ച വാക്യം 

മഷി പടരാതിത്ര നാളുകൾക്കിപ്പുറം 

നനവു പടർത്തുന്നൊരോർമ്മകളായ് 

 ഇനിയെന്നു കാണുമെന്നെഴുതി വച്ചപ്പൊഴും 

അറിയാതെ പോയൊരീ പരമ സത്യം 

അതിനിപ്പുറം നമ്മൾ  കണ്ടതില്ലിതു വരെ 

ഇനിയെന്നു കാണുമെൻ കൂട്ടുകാരാ 


ഒരു വാഴയിലയിൽ പൊതിഞ്ഞുച്ചഭക്ഷണം 

ഒരുമിച്ചു പങ്കിട്ടെടുത്ത നാളിൽ 

എന്നിൽ തിളച്ച തീ  വേനലിൽ കുളിരുള്ള

 കാറ്റായി വീശിപ്പൊതിഞ്ഞ നാളിൽ  

മഴയത്തു വഴികളിൽ  നിറയുന്ന ചെളിവെള്ള

ക്കുഴികളിൽ കാലിട്ടടിച്ചു കളിച്ചതും 

ഉയരമുള്ളൊരു നാട്ടുമാവിൽ നിറഞ്ഞുള്ള 

മധുരമാം മാമ്പഴം കല്ലെറിഞ്ഞും 

ഒടുവിൽ പുളിയാണു,  മധുരമില്ലെന്നോതി 

മനസ്സിൽ കരഞ്ഞു പിൻവാങ്ങിടുമ്പോൾ 

പറയാതെയെൻ മനമറിഞ്ഞു നീ മാവിന്റെ 

ഉയരത്തിൽ   നെഞ്ചുരച്ചേഞ്ഞു കേറി 

പുളിയുള്ള മാങ്ങയിൽ മധുരം നിറച്ചു നീ 

ചിരിയോടെ കൈയ്യിലേക്കിട്ടു  നല്കി 

എന്നുമെൻ നിഴലായി നീയും നിനക്കു ഞാൻ

തണലുമായിക്കഴിഞ്ഞെത്രയോ നാളുകൾ 

ഇന്നു തുറന്നോരീ  ഓർമ്മക്കുറിപ്പിലൂടെന്നെ 

നോക്കിച്ചിരിതൂകി നീ നില്ക്കവേ 

ഇനിയെന്നു കാണുമെന്നൊരു ചോദ്യമുയരവേ 

എന്നും നിനക്കെന്റെ ഭാവുകങ്ങൾ 


ദീപക് ജി നായർ 
 

ഭ്രാന്തൻ ചിന്തകൾ - 3

ഇരുണ്ട തെരുവിലെ  പുകയുന്ന കനൽ 

കറുത്ത പുകയിലച്ചുണ്ടുകളിൽ

ചുവന്ന രക്തക്കറ 

കണ്ണുകളിൽ ഗാന്ധി സ്നേഹം 

ജീവവായു നല്കി അകന്ന നിശ്വാസം, തിരികെ വന്ന ആശ്വാസം...

കാത്തിരുപ്പിന്റെ  തളർച്ചയിൽ, 

 മയങ്ങിപ്പോയ പ്രതീക്ഷകൾ ..

ലഹരിനിറച്ചു ഉന്മത്തനായി

ആടി അകലുന്ന പ്രേത വഴികൾ..

അങ്ങകലെ , കറുത്ത പർദ്ദയിൽ ഉറങ്ങുന്ന യൗവനം 

ഓരിയിട്ടു കുതിച്ചു പായുന്ന പേപ്പട്ടികൾ 

കണ്ണുകളിറുക്കി അടച്ച്, ഒന്നും കാണാനാകാതെ

ഒരു കുറിഞ്ഞി പൂച്ച ... 

ആ  കൃഷ്ണപക്ഷ രാവിൽ വിരിഞ്ഞ 

മണമറ്റ ചുവന്ന പൂക്കൾ അവിടെ കൊഴിഞ്ഞു വീണു കിടന്നു 

 

എന്നിലെ പ്രണയപതംഗം  പറന്നു നിൻ

ഹൃദയ ചില്ലയിലിന്നു  കൂടൊരുക്കേ 

ഇത് നിനക്കായി  ഞാൻ പണിത  സ്വർഗം

നിന്നിലലിയുവാനായി പടച്ചൊരോകം

നിൻ ശ്വാസവേഗങ്ങളിണചേർക്കുവാൻ

മണ്ണിൽ ഒരു പ്രേമകാവ്യം കുറിച്ചു വയ്ക്കാൻ

ഇത് നിനക്കായി ഞാൻ പണിത സ്വർഗം

നിന്നിലലിയുവാനായി പടച്ച ഗേഹം

മഴനൂല് നെയ്തു മറച്ചോരാ കൂട്ടിലെ

കുളിരാർന്ന പച്ചിലമെത്ത തന്നിൽ

പരിമളം വീശിപ്പദം വച്ചടുക്കവേ

ഒരു പാരിജാതം വിടർന്ന പോലെ

ചന്ദനം പൂക്കുമാ നെറ്റിത്തടത്തിൽ

പൊടിയും വിയർപ്പു കണങ്ങൾ മെല്ലെ

ചേലതൻതുമ്പാൽ തുടച്ചു നീയെന്നിലേ

പ്രേമഭാവങ്ങളെ തൊട്ടുണർത്തി

ഇന്നലെകളെല്ലാമെടുത്തുചേർത്തിപ്പോഴേ

ഓർമ്മതൻ ചെപ്പിലടച്ചു വച്ചും

കെട്ടഴിച്ചെങ്ങോ പറന്നൊരീ ജീവിതം

കെട്ടിമുറുക്കിപ്പതം വരുത്തി

ഇവിടെ തുടങ്ങിടാം, ഒരുമിച്ചു നാം പുണ്യ

മധുരം, അനശ്വര പ്രണയ യാത്ര