വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴികളിൽ കണ്ണുകൾ 

നീട്ടിയെന്നെ നീ കാത്തിരിക്കുന്നുവോ 

കൂട്ടിനുള്ളിൽ കിടന്നു കൊണ്ടോർമ്മ തൻ 

ചൂട്ടു വെട്ടം തെളിച്ചു നിർത്തുന്നുവോ ?

കൂട്ടു കൂടുവാൻ ആരുണ്ടെനിക്കിനി 

തോട്ടിൽ വന്നൊട്ടു നീന്തി തുടിക്കുവാൻ 

നാട്ടു  വഴികളിൽ കൂട്ടായ്  നടക്കുവാൻ 

പാട്ടു കേട്ടെന്റെ മടിയിൽ മയങ്ങുവാൻ 

തൊട്ടുരുമ്മി കളിച്ചു തിമിർക്കുവാൻ 

കൂട്ടിനായ് നിനക്കാരുണ്ടവിടെയും?

ദീപക്‌ ജി നായർ 

ഇരുൾ മൂടിയ വഴികളിൽ, അറിവിൻ

തിരിനാളമുയർത്തും സൂര്യൻ!

കരിമൂടിയ ചിന്തയിൽ, നിറവിൻ 

ചിരിനാളമുയർത്തും പുലരി!!

ശുഭദിനാശംസകൾ

ദീപക് ജി നായർ

പുലർകാലസന്ധ്യയിൽ, ഇരുൾമാറ്റിയൂഴിതൻനിലവിളക്കായ് വന്നുദിക്കുമർക്കൻ.

അലകൾക്കു മേലെയൊരു 

കുങ്കുമം ചാർത്തി വ-

ന്നുലകിന്നു വെട്ടം പകർന്നു നല്കും. 

ശുഭദിനാശംസകൾ !       

ദീപക് ജി നായർ

ഊഴിതന്നുമ്മറത്താരോ തിരിവച്ച -

പോലെയീസന്ധ്യയിലുദിച്ചൂ ദിവാകരൻ!!

കാലങ്ങളെത്ര കൊഴിഞ്ഞു വീണെങ്കിലും,

ചേലിൽ കെടാവിളക്കായ്ത്തെളിയുന്നു നീ.

 *ശുഭദിനാശംസകൾ* 🌴🌿

തിരികേ മടങ്ങുകയാണു ഞാൻ

 ജീവിതത്തിരിനീട്ടി വയ്ക്കുവാനായി മാത്രം

ചിരിയല്ല, ചിന്തകളാണെൻ തൃസ്സന്ധ്യ തൻ

തിരികെടും മുൻപൊന്നു തിരികെയെത്താൻ

ഇനിയുള്ള വഴികളിൽ നിയതിയ്ക്കുമപ്പുറം

തിരയുന്നു ഞാനെന്റെ നീതി ശാസ്ത്രം

ദീപക് ജി നായർ

പ്രണയമേ, നീ രണ്ടു കരിനിഴൽ പോലവേ,

പരിണയത്തിണ്ണയിൽ കാത്തു നിൽക്കുന്നുവോ?

വിടരുവാൻ വെമ്പുന്ന മൊട്ടുകൾ നിങ്ങളിൽ,

അടരുവാനാകാതലിഞ്ഞതാം. പ്രണയമേ!

പറയുകയെന്തിനായ് പരിണയത്തിണ്ണയിൽ

തലകുനിച്ചിന്നും തളർന്നു നില്ക്കുന്നു നീ?

ദീപക് ജി നായർ

ചിതയിൽ നിന്നും 

ചിറകടിച്ചണയുന്നു,

ചകിതനായൊരു

ഓർമ്മ പക്ഷി!!

പകലിലല്ല, ഞാനറിയുന്നതിരുളിലായ്,

കരുതൽ പോൽ, നൂറു തിരികളെൻ ചുറ്റിലും

ഇടറിവീഴുവാൻ കാത്തു നില്ക്കാതെന്റെ

ഇരുവശങ്ങളിൽ, താങ്ങായി നിന്നവർ.

 ചെറിയ മോഹങ്ങൾ കാറ്റിൽക്കെടാതെന്റെ

ചിരി തെളിക്കുവാൻ, എണ്ണ പകർന്നവർ.

പകരമാവില്ലൊരിക്കലും വാക്കുകൾ!

തിരികെ നല്കാനുമാവില്ലിതൊന്നുമേ!!

ദീപക് ജി നായർ

പാതി നിർത്തി മടങ്ങുവാനല്ല ഞാൻ

പാരിൽ വന്നു പിറന്നതു നിശ്ചയം

പോരടിച്ചെൻ പരീക്ഷണശാലയിൽ

നേരുതേടുന്നിതോരോ ദിനത്തിലും.

പട്ടുമെത്തയിലൊട്ടിക്കിടക്കിലും

ചുട്ടു പൊള്ളും വെയിൽത്തീ കുടിക്കിലും

പാഠപുസ്തകത്താളിന്നുമപ്പുറം

പാഠമെത്ര പകർന്നതാം പാതകൾ

പാടെ മായും പകൽ വെളിച്ചം, നിലാ-

പ്പാലൊഴുക്കുന്ന പാതിരാപ്പൊയ്കകൾ

കെട്ടിയൊട്ടിച്ച ബന്ധങ്ങൾ,ബന്ധന-

ക്കെട്ടു പൊട്ടിച്ചു പായും 'പരാശ്രിതർ'

തട്ടിമാറ്റുവാനാകാതിരുൾക്കൂടില-

റ്റു വീണുപോം മൊട്ടുകൾ, മൂകമാ-

യൂർദ്ധശ്വാസം വലിക്കും വരാന്തകൾ.

കാലിൽ വന്നുമ്മ തന്നു കിടാങ്ങളെ

കാലനൂരേറ്റുമുഗ്രസർപ്പങ്ങളും

കാതുപൊത്തിപ്പിടിച്ചവർ, കൺകളിൽ

കരുണവറ്റിക്കരിഞ്ഞവർ, പിന്നെയും

കാട്ടുപൂവിനോടിഷ്ടം നടിച്ചവർ.

കൂട്ടുവെട്ടിപ്പിരിഞ്ഞവരങ്ങിനെ

 പട്ടടയ്ക്കുള്ളിലെത്തുന്നിടം വരെ

തൊട്ടറിഞ്ഞീടുമെത്രസത്യങ്ങൾ നാം.

ദീപക് ജി നായർ

അടഞ്ഞ കൺകളിൽ, കാറ്റുമ്മ വയ്ക്കവേ

പിടഞ്ഞൊരുള്ളം തിളയ്ക്കുന്നു പിന്നെയും.

കടഞ്ഞെടുത്തതല്ലീ നൂറു ചിന്തകൾ,

ഇടഞ്ഞ നെഞ്ചിലെ താളപ്പിഴപ്പുകൾ!

കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞിട്ടുമായിരം വട്ടമായ്,

ഉടഞ്ഞിടാതെന്റെയോർമ്മച്ചിരാതുകൾ.

ദീപക് ജി നായർ

അടഞ്ഞ കൺകളിൽ, കാറ്റുമ്മ വയ്ക്കവേ

പിടഞ്ഞൊരുള്ളം തിളയ്ക്കുന്നു പിന്നെയും.

കടഞ്ഞെടുത്തതല്ലീ നൂറു ചിന്തകൾ,

ഇടഞ്ഞ നെഞ്ചിലെ താളപ്പിഴപ്പുകൾ!

കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞിട്ടുമായിരം വട്ടമായ്,

ഉടഞ്ഞിടാതെന്റെയോർമ്മച്ചിരാതുകൾ.

ദീപക് ജി നായർ

അടഞ്ഞ കൺകളിൽ, കാറ്റുമ്മ വയ്ക്കവേ

പിടഞ്ഞൊരുള്ളം തിളയ്ക്കുന്നു പിന്നെയും.

കടഞ്ഞെടുത്തതല്ലീ നൂറു ചിന്തകൾ,

ഇടഞ്ഞ നെഞ്ചിലെ താളപ്പിഴപ്പുകൾ!

കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞിട്ടുമായിരം വട്ടമായ്,

ഉടഞ്ഞിടാതെന്റെയോർമ്മച്ചിരാതുകൾ.

ദീപക് ജി നായർ

ഓർമ്മച്ചിരാതുകൾ

അടഞ്ഞ കൺകളിൽ, കാറ്റുമ്മ വയ്ക്കവേ

പിടഞ്ഞൊരുള്ളം തിളയ്ക്കുന്നു പിന്നെയും.

കടഞ്ഞെടുത്തതല്ലീ നൂറു ചിന്തകൾ,

ഇടഞ്ഞ നെഞ്ചിലെ താളപ്പിഴപ്പുകൾ!

കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞിട്ടുമായിരം വട്ടമായ്,

ഉടഞ്ഞിടാതെന്റെയോർമ്മച്ചിരാതുകൾ.

ദീപക് ജി നായർ

ചില്ലുകൂട്ടിൽ ചലിക്കുന്ന മീനുകൾ!

ചില്ലുകൂട്ടിൽ ചലിക്കുന്ന മീനുകൾ!

കണ്ണിനേറ്റം സുഖം തരും കാഴ്ചകൾ.

വർണ്ണ മത്സ്യങ്ങൾ പോലെന്റെ ചിന്തകൾ

ഉള്ളു നീറ്റിപ്പിടയ്ക്കുന്നു പിന്നെയും.

കല്ലിലൊട്ടിയിരിക്കുന്നിതു ചിലർ,

മെല്ലെ നീന്തിത്തുടിക്കുന്നവർ, സ്വയം

മുന്നിലെത്താനിരച്ചു പായുന്നവർ,

തെന്നി നീങ്ങുന്ന വർണ്ണക്കുറുമ്പുകൾ.

തൊട്ടുനോക്കുവാനാകാതകം, പുറം

വെട്ടിമാറുന്ന ചിന്തകൾ,മീനുകൾ.

ദീപക് ജി നായർ

കൂടശ്ശേരിഭഗവതീ നിൻ 

നടയിലെത്തി നമസ്ക്കരിക്കാൻ

അടിയനൊരുവരമരുളണേ നീ

അംബികേ മായേ

നീയെന്നംബികേ മായേ.

കാലദോഷമകറ്റിയുള്ളി-

ലെരിഞ്ഞിടും കനലാറ്റി ,

നിന്നുടെ കരുണനിറയും 

തൃക്കടാക്ഷമതരുളണേ മായേ 

നീയെന്നംബികേ മായേ.

നടയിൽ വന്നൊരു തിരിതെളി-

ച്ചതി കഠിനമാം വഴി താണ്ടിടുമ്പോൾ,

ഉടലുകാത്തടിപതറിടാ-

തിടനെഞ്ചിലുണരണമേ ,

നീയെന്നംബികേ മായേ.

മാസപൂജദിനത്തിലടിയനൊ-

രാശയുള്ളിലുദിച്ചിടുമ്പോൾ

മനസ്സിലമ്മ നിറഞ്ഞനുഗ്രഹ

മരുളിനില്ക്കുന്നു.

 നീയെന്നംബികേ മായേ.

ദീപക്   ജി നായർ

ഇനിയുമുയരങ്ങൾ താണ്ടുവാനാകണം

തനിയെ വെട്ടിത്തെളിച്ചൊരീപ്പാതയിൽ

കിനിയുമെത്രയോ കണ്ണീർ തുടയ്ക്കണം

കനിവു തേടും കരങ്ങളെ,ത്താങ്ങണം.

പിറകിൽ നീളും നടപ്പാത തന്നതാം,

അറിവതിരുളിലെ, തിരിയായ് തെളിയ്ക്കണം

കറകൾ പറ്റാതുണർന്നേയിരിക്കണം.

ചിറകു തളരാതുയർച്ചകൾ കാണണം

കെണികളുണ്ടാമൊരായിരം ചുറ്റിലും

തൃണമതെന്ന പോൽ ത്രാണനം ചെയ്യണം

അണികളാവേശഭരിതരായ് തീർന്നിടാം

നിണമതിൻ ചൂരതെങ്ങും നിറഞ്ഞിടാം

വ്രണിതമനസ്സുകൾക്കെന്നും പ്രതീക്ഷയായ്

ഇനിയുമുയരങ്ങൾ താണ്ടുവാനാകണം.

ദീപക് ജി നായർ

കാട്ടുപൂവേ നിനക്കെന്തു നൊമ്പരം

കൂട്ടുകാരില്ലയെന്നതോ കാടിതിൽ?

പൂത്തുനില്ക്കുവാനാകുമോയിങ്ങനെ

നാട്ടിലെങ്ങാനുമായിരുന്നെങ്കിൽ നീ

ഓർത്തു നോക്കുക മൊട്ടായിരുന്ന നാൾ

കോർത്തെടുക്കുവാനെത്തിയില്ലാരുമേ

ചേർത്തു നിർത്തിയ ചിത്രശലഭങ്ങളും

പാർത്തതില്ല നിൻ ഇതൾ വിടർന്നീടുവാൻ

ദീപക് ജി നായർ

വെയിലെന്നു പരിഭവം ചൊല്ലിയെന്നാലുടൻ

കടലിലൊടുങ്ങുന്നു സൂര്യഗോളം.

ഇരുളെന്നു ചൊല്ലിടും മുൻപേ പരക്കുന്നു

കുളിരുമായ് തിങ്കൾ തൻ ശോഭയെങ്ങും.

നിഴൽ മാത്രമെന്നു നിനച്ചിരിക്കേ, നൂറു

നിറവുമായെത്തുന്നു പുലരി വീണ്ടും.

ഇരുളും വെളിച്ചവും, നിഴലും നിറങ്ങളും

ഇടകലർന്നൊഴുകുന്നതിതു ജീവിതം.

ദീപക് ജി നായർ 

മേഘമേ, നിന്നിൽ നിന്നടരുന്ന തുള്ളിയിൽ,

ജീവൻ കൊരുത്തെടുത്തൊഴുകുമീക്കുമിളകൾ.

വീർത്ത ജലപാളിതന്നുള്ളിൽ പിടയ്ക്കുന്നു

നേർത്തലിഞ്ഞീടുന്ന പ്രാണന്റെ വേദന.

ദീപക് ജി നായർ

നീരുതേടുന്നിതാ ചിന്ത തൻ വേരുകൾ

കാലം കുറിച്ചിട്ടൊരോർമ്മതന്നേടതിൽ

നേരു തേടുന്നിതാ കണ്ണുകൾ, കാതുകൾ

കാലത്തിനപ്പുറം ഭാവിതൻ വീഥിയിൽ

ദീപക് ജി നായർ