Saturday, September 28, 2013

കടല്‍ പറഞ്ഞ കഥ

കടല്‍ പറഞ്ഞ കഥ

കാറ്റു പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ല !

കടല് കരഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല !

കരിമേഘക്കീറകലെ നിരന്നതും

ഇരുള് പരന്നതും കണ്ടില്ല !



ഇനിയുമുണ്ടേറെ തുഴഞ്ഞു പോകാന്‍

കളിവഞ്ചി കാറ്റിലുലഞ്ഞു കേണു

കരയിലീ തോണി കാത്തെത്ര ജന്മം

കരയുവാന്‍ കണ്ണീരു വറ്റി നില്‍ക്കെ

കാറ്റു പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ല

കടല് കരഞ്ഞതറിഞ്ഞില്ല

കരിമേഘക്കീറകലെ നിരന്നതും

ഇരുള് പരന്നതും കണ്ടില്ല



നിലയറ്റ നീലക്കടല്‍ത്തിര മേല്‍

വലയെറിഞ്ഞുലയുന്ന വഞ്ചി തന്നില്‍

കനവുകള്‍ ചുണ്ടിലെരിച്ചടക്കി

കരയിലെ കണ്ണുകള്‍ തെളിച്ചു വയ്ക്കാന്‍

തിരയിലെന്‍ കണ്ണുനീരുപ്പു ചേര്‍ത്തു

തുഴകളെറിഞ്ഞു ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു .. 


കലിയോടെ മാനമിരുണ്ടു വീണ്ടും

തിരകള്‍ മദം പൊട്ടിയാര്‍ത്തലച്ചു

വലയെന്റെ കൈയില്‍ നിന്നൂര്‍ന്നു വീണു

ചെറുതോണി മെല്ലെ മറിഞ്ഞു താണു..


കരയുവാന്‍ കണ്ണുനീര്‍ വേണ്ടിനി മേല്‍

കരയും മുഖങ്ങളും കാണ വേണ്ട

കരയിലെ ചെറ്റക്കുടിലിനുള്ളില്‍

എരിയുന്നൊരെണ്ണ വിളക്കു ‍  മുന്നില്‍

ഇനിയും വിശപ്പുകളെരിഞ്ഞുറങ്ങും

അതിനുമീ കടലമ്മ കാവല്‍ നില്‍ക്കും


ദീപക് ജി നായര്‍
 

Friday, September 27, 2013

മുല്ല

മുല്ല
 
 
എന്റെ ആരാമത്തില്‍ ഞാന്‍
 
ഏറെ നാള്‍ കൊതിച്ചെത്ര
 
കാത്തു കാത്തവസാനം
 
ഇന്നവള്‍ വിരിഞ്ഞല്ലോ
 
 
എന്നില്‍ ആഹ്ലാദത്തിന് ശ്രീ ‍
 
സുഗന്ധം പരത്തി നീ
 
കൊച്ചരി പല്ലും  കാട്ടി
 
കൊച്ചനുജത്തിയെ പോല്‍
 
 
എന്തിനായ് പരിഭ്രമം
 
താങ്ങായി ഞാനുണ്ടല്ലോ
 
എന്നിലായ് ചുറ്റി പടര്‍ന്നേറി
 
നീ പൂത്തീടുക
 
 
മല്ലികേ,  മലര്‍വള്ളി
 
പോലെ നിന് ‍വേരീ മണ്ണില്‍
 
പാകി നീ പടര്ത്തുക
 
വേരുറപ്പിച്ചീടുക
 
 
നാളെ നിന്‍ സുഗന്ധത്താല്‍
 
എത്തിടാം ശലഭങ്ങള്‍
 
നാണമായ് നില്‍ക്കും നിന്റെ
 
നെറ്റിയില്‍ ചുംബിച്ചീടാം
 
 
മാലകള്‍ കൊരുക്കുവാന്‍
 
മാലോകരൊന്നൊന്നായ്‌ നിന്‍
 
മാനസപ്പൂക്കള്‍ ഇറുത്താമോദം
 
 ചിരിച്ചീടാം
 
 
അപ്പോഴും താങ്ങായി ഞാന്‍
 
അന്തികത്തിരുന്നീടാം
 
നിന്‍ ചിരി മാത്രം കണ്ടെന്‍
 
മാനസം നിറച്ചീടാം...
 
 
ഇനിയും നടക്കാമൊരല്പ നേരം

ഇരുളു വീഴുന്നതിന്‍ മുന്‍പേ

ഇലകള്‍ കൊഴിഞ്ഞു വീണഴുകി മണക്കുമീ

ഇടവഴിയിലല്പം നടക്കാം

ഇളവെയിലുകൊണ്ട് ഞാന് പതിയെ നടക്കവേ

ഇരുമിഴികള്‍ മെല്ലെ നിറയുന്നു

ഇനിയും മരിക്കാത്ത ഓര്‍മ്മകള്‍ ഓരോന്നായ്‌

ഇടനെഞ്ചില്‍ വന്നു നിറയുന്നു

ഇതിലേ നടന്നെത്ര ദൂരം! വടിയൂന്നി,

ഇനിയുമൊരല്പം നടക്കാം

കഥ കേട്ടു, കഥ കണ്ടു, കഥ പറഞ്ഞൂ നമ്മള്‍

കഥയായി മാറുവാനെത്ര നേരം

ഇനിയും നടക്കാമൊരല്പ നേരം

ഇരുളു വീഴുന്നതിന്‍ മുന്‍പേ

 

Thursday, September 26, 2013

മരം ഒരു വരം

മരം ഒരു വരം



പച്ചിലകൊണ്ടൊരു പച്ചത്തൊപ്പി

ധരിച്ചു നിരന്നതി മോദത്താല്‍

തലകള്‍ കുലുക്കി തംബുരു മീട്ടി
തണലു വിരിക്കും തരുവല്ലോ

ശിരസ്സില്‍ തീമഴയേറ്റിക്കൊണ്ടവര

വനിയിലെങ്ങും കുളിരേകും

മനസ്സില്‍ പൂമഴ പെയ്യിക്കും ,

കിളി നാദസ്വരമായ് മേളിക്കും

കാറ്റിലിളം കൈ വീശി ചാമര

വിശറികളാകും, സുഖമേകും

ചാറ്റല്‍ മഴക്കൊരു കുടപോലങ്ങിനെ

നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു വിടര്‍ന്നീടും

അക്കര പച്ചകള്‍ കണ്ടു കൊതിക്കാ

തെന്നും പച്ച വിരിച്ചീടും

കണ്ണുകള്‍ കൂമ്പി വിതുമ്പിക്കരയും,

ഇലകള്‍ പൊഴിക്കും ശൈത്യത്തില്‍

കടവാവലുകള്‍ തൂങ്ങി മയങ്ങും,

കയറുകള്‍ തൂങ്ങും ശിഖരങ്ങള്‍


ഉടലഴകിന്‍ കോലളവുകള്‍ എണ്ണി കനവുകള്‍ നെയ്യും കുരുടന്മാര്‍

കൈകളരിഞ്ഞു കഴുത്തു മുറിച്ചവരട്ടഹസിക്കും കഴുകന്മാര്‍


മഴമേഘം വന്നോടി മറഞ്ഞു,  പച്ചക്കാടുകള്‍ കാണാതെ

കളനാദങ്ങളകന്നേ പോയി , ചിറകടിയൊച്ച മറന്നേ പോയ്‌

മണ്ണിന്‍ നിശ്വാസങ്ങളുയര്‍ത്തീ, വിണ്ടു പുകഞ്ഞൊരു  മരുഭൂമി


നട്ടു നനച്ചു വളര്‍ത്തുക നമ്മള്‍ , നന്മ നിറഞ്ഞൊരു മലയാളം

മരവും മഴയും മരതകമാക്കും, മലരു  വിരിക്കും മലയാളം

 

Tuesday, September 24, 2013

ദാഹം

ദാഹം .. ദാഹം ... സര്‍വത്ര ദാഹം....

കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു അങ്ങിനെ കിടക്കവേ ചുണ്ടില്‍ അമ്മിഞ്ഞ  ഇറ്റിച്ച് അടക്കിയ ആദ്യ  ദാഹം ...

പിന്നെ , ചുണ്ടില്‍ വിരിഞ്ഞ പ്രണയ ദാഹം,
കണ്ണില്‍ തെളിഞ്ഞ കാമ ദാഹം,
പണത്തിനോടുള്ള ദാഹം ,
പേരിനും പ്രശസ്തിക്കും ഉള്ള ദാഹം ....

അങ്ങിനെ തുടങ്ങി കുറെ ദാഹങ്ങളും അതിന്റെ ശമനത്തിനായൊരു ഓട്ടപാച്ചിലും ..

ഒടുവില്‍ വീണ്ടും കണ്ണുകള്‍ അടച്ചു ചന്ദന മെത്തയില്‍ കിടന്നൊരു ദാഹശമനം -  ശവദാഹം...

തുടക്കം പോലെ ഒരു ഒടുക്കവും ... കണ്ണുകള്‍ അടച്ച് ..

ദാഹവും ദാഹശമനവും ... അതിനപ്പുറം എന്താണ് ഈ ജീവിതം ..?
 

Saturday, September 21, 2013

ഓർമ്മ പുസ്തകം

ഓർമ്മ പുസ്തകം 

പൊടികൊണ്ടു മൂടിയ പുസ്തകക്കെട്ടുകൾ 

പൊടി തട്ടിയോരോന്നടുക്കി വയ്ക്കേ 

ഇടയിൽ മറഞ്ഞിരുന്നോർമ്മകൾ നെയ്യുന്ന 

മഴമേഘനിറമുള്ള പുസ്തകത്തിൽ 

നിറമുള്ള നാളുകൾക്കവസാന സന്ധ്യയിൽ 

നിറകണ്ണിനാൽ നീ കുറിച്ച വാക്യം 

മഷി പടരാതിത്ര നാളുകൾക്കിപ്പുറം 

നനവു പടർത്തുന്നൊരോർമ്മകളായ് 

 ഇനിയെന്നു കാണുമെന്നെഴുതി വച്ചപ്പൊഴും 

അറിയാതെ പോയൊരീ പരമ സത്യം 

അതിനിപ്പുറം നമ്മൾ  കണ്ടതില്ലിതു വരെ 

ഇനിയെന്നു കാണുമെൻ കൂട്ടുകാരാ 


ഒരു വാഴയിലയിൽ പൊതിഞ്ഞുച്ചഭക്ഷണം 

ഒരുമിച്ചു പങ്കിട്ടെടുത്ത നാളിൽ 

എന്നിൽ തിളച്ച തീ  വേനലിൽ കുളിരുള്ള

 കാറ്റായി വീശിപ്പൊതിഞ്ഞ നാളിൽ  

മഴയത്തു വഴികളിൽ  നിറയുന്ന ചെളിവെള്ള

ക്കുഴികളിൽ കാലിട്ടടിച്ചു കളിച്ചതും 

ഉയരമുള്ളൊരു നാട്ടുമാവിൽ നിറഞ്ഞുള്ള 

മധുരമാം മാമ്പഴം കല്ലെറിഞ്ഞും 

ഒടുവിൽ പുളിയാണു,  മധുരമില്ലെന്നോതി 

മനസ്സിൽ കരഞ്ഞു പിൻവാങ്ങിടുമ്പോൾ 

പറയാതെയെൻ മനമറിഞ്ഞു നീ മാവിന്റെ 

ഉയരത്തിൽ   നെഞ്ചുരച്ചേഞ്ഞു കേറി 

പുളിയുള്ള മാങ്ങയിൽ മധുരം നിറച്ചു നീ 

ചിരിയോടെ കൈയ്യിലേക്കിട്ടു  നല്കി 

എന്നുമെൻ നിഴലായി നീയും നിനക്കു ഞാൻ

തണലുമായിക്കഴിഞ്ഞെത്രയോ നാളുകൾ 

ഇന്നു തുറന്നോരീ  ഓർമ്മക്കുറിപ്പിലൂടെന്നെ 

നോക്കിച്ചിരിതൂകി നീ നില്ക്കവേ 

ഇനിയെന്നു കാണുമെന്നൊരു ചോദ്യമുയരവേ 

എന്നും നിനക്കെന്റെ ഭാവുകങ്ങൾ 


ദീപക് ജി നായർ 
 

ഭ്രാന്തൻ ചിന്തകൾ - 3

ഇരുണ്ട തെരുവിലെ  പുകയുന്ന കനൽ 

കറുത്ത പുകയിലച്ചുണ്ടുകളിൽ

ചുവന്ന രക്തക്കറ 

കണ്ണുകളിൽ ഗാന്ധി സ്നേഹം 

ജീവവായു നല്കി അകന്ന നിശ്വാസം, തിരികെ വന്ന ആശ്വാസം...

കാത്തിരുപ്പിന്റെ  തളർച്ചയിൽ, 

 മയങ്ങിപ്പോയ പ്രതീക്ഷകൾ ..

ലഹരിനിറച്ചു ഉന്മത്തനായി

ആടി അകലുന്ന പ്രേത വഴികൾ..

അങ്ങകലെ , കറുത്ത പർദ്ദയിൽ ഉറങ്ങുന്ന യൗവനം 

ഓരിയിട്ടു കുതിച്ചു പായുന്ന പേപ്പട്ടികൾ 

കണ്ണുകളിറുക്കി അടച്ച്, ഒന്നും കാണാനാകാതെ

ഒരു കുറിഞ്ഞി പൂച്ച ... 

ആ  കൃഷ്ണപക്ഷ രാവിൽ വിരിഞ്ഞ 

മണമറ്റ ചുവന്ന പൂക്കൾ അവിടെ കൊഴിഞ്ഞു വീണു കിടന്നു