ഒത്തിരി സ്നേഹം പകർന്ന പൂമൊട്ടുകൾ

പെട്ടെന്നു വാടിക്കരിഞ്ഞതെന്തേ

നട്ടുച്ച നേരത്തൊരിത്തിരി പൂമഴ

ചിത്തത്തിലെന്നും കൊതിച്ചിരുന്നു.

ഒട്ടൊന്നു പൊട്ടി വിരിഞ്ഞതിൽ തേൻകണം

തൊട്ടെടുത്തിഷ്ടം പറഞ്ഞതല്ലേ

തട്ടം മറച്ചൊരാപ്പൂമുഖച്ചേലതിൽ

മുത്തം പകർന്നൊരു പാട്ടുമൂളി

തത്തിക്കളിച്ചെങ്ങു പാറിപ്പറന്നു പോയ്

തട്ടിക്കളഞ്ഞെന്റെ സ്വപ്നമെല്ലാം.

ദീപക് ജി നായർ

വെട്ടിമാന്തിക്കുഴിച്ചിട്ടും ,

ചുട്ടുപൊള്ളിച്ചെടുത്തിട്ടും

ചിട്ടയോടെ ചിരിച്ചുനില്ക്കുന്നെന്റെ മലയാളം.

ചക്കിലിട്ടവരാട്ടി നോക്കി,

ചുക്കുപോലെ ചുളിച്ചു നോക്കി

ചക്ക പോലെ വളർന്നു നില്ക്കുന്നെന്റെ മലയാളം.

ചുറ്റുകെട്ടതഴിച്ചെടുത്തു,

അറ്റമൊക്കെയറുത്തെടുത്തു,

തെറ്റിവീഴാതൂറ്റമോടെയിതെന്റെ മലയാളം.

കടമെടുത്തവരക്ഷരങ്ങൾ

ഇടയിലിടയിലിടിച്ചുകേറ്റി

തുടലുപൊട്ടിച്ചിടറി വീഴാതെന്റെ മലയാളം.

ദീപക് ജി നായർ

ഇരുളിന്നു മുന്നേ നടക്കുന്നു ഞാൻ, വീണ്ടു-

മിരുളിലേക്കെത്തുവാനായി മാത്രം.

കരളിന്റെ ശാഖിയിൽ തൂങ്ങും കിനാക്കൾക്ക്

നിറമേകുവാനെന്റെ യാത്ര, പാത,

പരതിത്തിരഞ്ഞൊരേ യാത്ര.

മുന്നിലും, പിന്നിലുമിടയ്ക്കൊപ്പമെത്തിയും

ഉന്നം പിഴയ്ക്കാത്ത യാത്ര,

ഊടുതേടിത്തളർന്നുള്ള യാത്ര.

ദീപക് ജി നായർ

അമ്മ തൻ ഗർഭപാത്രത്തിലിത്രനാൾ

കണ്ണടച്ചു തപം ചെയ്തൊരുണ്ണി നീ

വന്നുദിച്ചിതാ ഭൂമിയിൽ , തിങ്കളിൻ

വെണ്മയോലും നിലാവുപോലിന്നലെ.

കൺതുറന്നു നീ കണ്ടതാം കാഴ്ചകൾ

കാതിലെത്തുന്ന മധുരമാം വാക്കുകൾ

പുഞ്ചിരിച്ചെത്തുമോരോ പുലരികൾ

കൊഞ്ചി മായുന്ന കുങ്കുമസന്ധ്യകൾ

എന്തുമേതും നിനക്കു നൽ പാഠമാ-

ണുണ്മ തേടി തുടങ്ങുമീ യാത്രയിൽ.

ദേഹമൊട്ടും തളർന്നിടാതാഗ്രഹ-

പൂരണത്തിന്നനുഗ്രഹാശംസകൾ.

ദീപക് ജി നായർ

എന്റെ മനസ്സിൻ മറവിക്കപ്പുറ-

മെന്നോ മൂടിയൊരാകാശം

കാർമേഘത്തിര പെയ്യാതുള്ളി-

ലുറഞ്ഞമരുന്നൊരു ആകാശം

ഇരുളിലൊളിച്ചു കളിച്ചും , തീ-

വെയിൽ ഇഴയതു നെയ്തു ധരിച്ചും 

ചിറകടി,അറിയാതൊന്നു പറന്നും

ചിരിമഴപെയ്യാതൊന്നു കരഞ്ഞും

കരിനിഴൽ, കണ്ടു ഭയന്നു ചുവന്നും

ഇരുളിൻ, മടിയിലിരുന്നു കിടന്നും,

കരകാണാക്കടലലയിലുരുമ്മി

കഥ പറയുന്നൊരു ആകാശം.

എന്റെ മനസ്സിൻ മറവിക്കപ്പുറ-

മെന്നോ മൂടിയൊരാകാശം.

അവിടെയൊരിത്തിരി നേരം പഴകി-

യൊരോർമ്മച്ചിറകിലുയർന്നീടാൻ

ഇനിയൊരു സന്ധ്യ വരും വരെ വാന-

തിലിടമുറിയാതെ പറന്നീടാൻ

മോഹമുദിച്ച മനസ്സതു മറവിയി-

ലോർമ്മ വരാതെയെരിച്ചൂ ഞാൻ.

ദീപക് ജി നായർ

ഇന്നലെ പെയ്ത മഴയിലെൻ മുറ്റത്തൊരു മന്ദാരപുഷ്പം വീണ്ടും തളിർത്തു ചിരിച്ചിതാ

മഞ്ഞിൻ കണം വീണു നനഞ്ഞൊരാ പൂവിതൾ

നെഞ്ചിൽ കുളിർ തന്നു ചാഞ്ചാടീടുന്നു കാറ്റിൽ.

തെന്നൽതൻതൊട്ടിലിൽചേലൊത്തതാമുണ്ണിപോലെ

കൊഞ്ചി നിന്നാടുന്നു നീ, വെണ്മയോലുന്ന പൂവേ.

കഞ്ചുകം തന്നു നീലച്ചന്ദ്രിക ചിരിക്കുമ്പോൾ

അഞ്ചിതൾപ്പൂവേ മനം ചിഞ്ചിലം തുടിയ്ക്കുന്നു.

ദീപക് ജി നായർ

വെറുതെയല്ലെന്നു പറയുവാനെങ്കിലും

വ്രണിതഹൃദയം തുറന്നു വയ്ക്കുന്നു ഞാൻ

മരണമേ നീ ചിരിക്കുന്നു പിന്നെയും

ദുരിതമായെന്റെ ജീവിതപ്പാതമേൽ.

ദീപക് ജി നായർ