കനവിൻ നിറമിറ്റടർത്തി മുന്നിൽ

അണയും തിരിനാളമൊന്നുയർത്താം

ചിറകറ്റു ചിതയ്ക്കു കാവൽ നില്ക്കും

പരനുള്ളിലിടം കൊടുക്കാം

മിഴിനീരു വിതച്ചു പോയ മഴയിൽ

ഇഴപാകിയെടുത്ത സൗഹൃദങ്ങൾ

ഇനിയൊട്ടുമടർന്നിടാതെ നെഞ്ചിൽ

കിനിയും കുളിരായ് നിറയ്ക്കാം.

ദീപക് ജി നായർ

ചാറി വീഴും മഴത്തുള്ളി പോലെന്‍റെ

നേരിലേക്കന്നു പെയ്തിറങ്ങീ, നിറം

മാഞ്ഞ ജീവിതത്താളുകൾക്കുള്ളിൽ നീ

നൂറു വർണ്ണചിത്രങ്ങൾ, വരച്ച നാൾ.

ഇരുളിലാകെപ്പകച്ചു നില്ക്കേ, നിലാ-

വൊളികണക്കെപ്പരന്നെന്റെ നെഞ്ചിലെ,

തിരിതെളിച്ചുള്ളിലായിരം മൺചെരാ-

തിരുളകറ്റി , ചിരിച്ചു നീ നിന്ന നാൾ.

ചുട്ടുപൊള്ളും വെയിൽത്തീ കുടിച്ചുയിർ

വിട്ടകന്നിടാനായുന്ന നേരമെൻ

ചുറ്റിലും ചാരുഹാസക്കുളിർ ചൊരി-

ഞ്ഞുറ്റ തോഴിയായ് ചാരെ നീ വന്ന നാൾ.

നാളതോരോന്നുമോരോ ത്രിസന്ധ്യയിൽ

നാമമോതിക്കൊഴിഞ്ഞിരുൾപ്പാതയിൽ,

നാളെ വീണ്ടും വരാമെന്ന വാക്കുതന്നോ-

ടിയോടി മറഞ്ഞങ്ങു പോകവേ,

കാത്തു നില്ക്കുന്നു വീണ്ടും വിദൂരമാം

പൂത്ത പുലരി തൻ പൂമണം തേടി ഞാൻ.

ദീപക് ജി നായർ

ഒഴുകിമാഞ്ഞതാം ഓർമ്മ തൻ പുഴയിൽ- നിന്നൊരു മഴത്തുള്ളി കുളിരുമായെത്തവേ

കുറുകിയുണരുന്നു  വീണ്ടും കിനാവുകൾ

നിറമതേഴും നിറഞ്ഞ മഴ, വില്ലുപോൽ.

ശുഭദിനാശംസകൾ..

ദീപക് ജി നായർ

കണ്ണടച്ചൊന്നുറങ്ങിയുണർന്നിടും 

നേരമെന്നുമൊരു നേരായുദിപ്പു നീ

ചാരെ വന്നിളം വെയിലിൻ കരങ്ങളാൽ

 ചാരുചിത്രം രചിപ്പു നീ പാരിതിൽ

ശുഭദിനാശംസകൾ!!

ദീപക് ജി നായർ

മണ്ണിൻ രസക്കൂടിടിച്ചുപൊളിച്ചിതാ

വിണ്ണിൽ നിന്നെത്തുന്നു മാരി വീണ്ടും

തണ്ണീർത്തടങ്ങൾ നിറച്ചു നീരിന്നിതാ

കണ്ണീർ വിതയ്ക്കുന്നിതുൾത്തടത്തിൽ.

ദീപക് ജി നായർ

പാതി നിർത്തി മടങ്ങുവാനല്ല ഞാൻ

പാരിൽ വന്നു പിറന്നതു നിശ്ചയം

പോരടിച്ചെൻ പരീക്ഷണശാലയിൽ

നേരുതേടുന്നിതോരോ ദിനത്തിലും.

പട്ടുമെത്തയിലൊട്ടിക്കിടക്കിലും

ചുട്ടു പൊള്ളും വെയിൽത്തീ കുടിക്കിലും

പാഠപുസ്തകത്താളിന്നുമപ്പുറം

പാഠമെത്ര പകർന്നതാം പാതകൾ

പാടെ മായും പകൽ വെളിച്ചം, നിലാ-

പ്പാലൊഴുക്കുന്ന പാതിരാപ്പൊയ്കകൾ

കെട്ടിയൊട്ടിച്ച ബന്ധങ്ങൾ,ബന്ധന-

ക്കെട്ടു പൊട്ടിച്ചു പായും 'പരാശ്രിതർ'

തട്ടിമാറ്റുവാനാകാതിരുൾക്കൂടില-

റ്റു വീണുപോം മൊട്ടുകൾ, മൂകമാ-

യൂർദ്ധശ്വാസം വലിക്കും വരാന്തകൾ.

കാലിൽ വന്നുമ്മ തന്നു കിടാങ്ങളെ

കാലനൂരേറ്റുമുഗ്രസർപ്പങ്ങളും

കാതുപൊത്തിപ്പിടിച്ചവർ, കൺകളിൽ

കരുണവറ്റിക്കരിഞ്ഞവർ, പിന്നെയും

കാട്ടുപൂവിനോടിഷ്ടം നടിച്ചവർ.

കൂട്ടുവെട്ടിപ്പിരിഞ്ഞവരങ്ങിനെ

 പട്ടടയ്ക്കുള്ളിലെത്തുന്നിടം വരെ

തൊട്ടറിഞ്ഞീടുമെത്രസത്യങ്ങൾ നാം.

ദീപക് ജി നായർ

വാക്കുകളെല്ലാം മുറിഞ്ഞു വീഴുന്നു

നോക്കുകൾക്കായാസമേറുന്നു വീണ്ടും

ആക്കം കുറഞ്ഞൊരീ പോക്കിലിന്നന്തിത-

ന്നൂക്കമേറുന്നിരുൾ , മൂടുന്നിതെങ്ങും

പൂക്കാതിരിക്കില്ല, പുലരി വീണ്ടും, നിറ-

ച്ചാർത്തേറുമീ വഴിത്താര തന്നിൽ

വാക്കുകൾ, ഉയിർ വച്ചുണർന്നെണീക്കും, നൂറു

നോക്കുകൾ, ചുറ്റും തെളിഞ്ഞു നില്ക്കും.

ചാറ്റൽ മഴത്തുള്ളി വീണു നിൻ മാനസ-

നീറ്റലും, ആറിത്തണുത്തു പോകും

മാറ്റങ്ങളേറെക്കടന്നു നീ ജീവിത-

യാറ്റിലൂടിനിയും തുഴഞ്ഞു പോകും.

ദീപക് ജി നായർ