എവിടെയോ ഒരു പുഴ തിരികെ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

കുത്തൊഴുക്കിൽ എടുത്തതെല്ലാം തിരികെ നല്കി, ഒടുവിൽ മലമ്പാത മുകളിൽ തലകുനിച്ച്, ഗർഭത്തിലേക്കാണ്ടിറങ്ങും.

വലയെറിഞ്ഞ തോണിക്കാരനും,
ഇര തിരഞ്ഞ മീനുകളും
വരണ്ട മണ്ണിൽ ആത്മാവു തൊട്ടറിയും.

ദീപക് ജി നായർ

വാക്കുകൾ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നു

വാക്കുകളിൽ കല്ലു കെട്ടി താഴ്ത്തി ,
ചിന്തകളുടെ ഓളം ഒളിപ്പിച്ച്
പരന്നു കിടക്കുന്നുണ്ട് ,
തണുത്തുറഞ്ഞ തടാകം;

ഓളമുണർത്തി,
കെട്ടു പൊട്ടിച്ച്,
വാക്കുകൾ പൊന്തിവരുന്ന
മൂന്നാം പക്കത്തിലേയ്ക്ക്
മൂകസാക്ഷിയായി കാത്തിരിക്കുന്നവൾ.

ദീപക് ജി നായർ

കമ്പിളി

കമ്പിളി

ഞാൻ തണുത്തു പോയിരിക്കുന്നു
ഈ ചൂട് ഞാൻ കടമെടുത്തതാണ്...
പച്ച കാട്ടി കൊതിപ്പിച്ച കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന്,
വെട്ടി മാറ്റിയതാണ് , ചോര മണക്കുന്ന ഈ ചൂട്.
സ്വപ്നത്തിൽ ഞാൻ കണ്ട കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞത് ഒരു ശാപമായിരുന്നു.
"അറുത്തെടുത്ത എന്റെ പുതപ്പിന്റെ തീയിൽ നീ ചുട്ടുപൊള്ളുക. ഇനിയൊരിക്കലും തണുക്കാത്ത വിധം ദഹിച്ചൊടുങ്ങുക."

ദീപക് ജി നായർ

കണി

കണി

ഇരുട്ടിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തുന്നതിനു മുന്നോടിയാണീ അന്തിച്ചുവപ്പെന്ന് കടല വിറ്റു വന്ന ചെക്കൻ.
 
വരാനിരിക്കുന്നത് പകലാണെന്ന് ഇരുട്ടിൽ തപ്പിത്തടയുന്നവരെ പറഞ്ഞു കൊതിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്, അയലത്തെ വീട്ടിലെ താമരാക്ഷി

'മിഠായി പെറുക്കൽ' മത്സരത്തിലെ കുട്ടികളുടെ മനസ്സാണ് തങ്ങൾക്കെന്ന് പറയാതെ പറയുന്നു, എഴുപതിലും 'സൂര്യശോഭ' യോടെ ചിരിക്കുന്നവർ.

ചൂണ്ടു വിരലിലെ കറുപ്പ് മാഞ്ഞിട്ടും, കനവുകോണികളിൽ,
സ്വയം ചവിട്ടുപലകകളായി തീർന്നവർ.

ദീപക് ജി നായർ

കാലിഡോസ്കോപ്പ്

കാലിഡോസ്കോപ്പ്

ഉടഞ്ഞു പോയ വളപ്പൊട്ടുകളെ
ഉടയാത്ത കൂട്ടിലിട്ടു വീണ്ടും കുലുക്കി നോക്കുന്നുണ്ട്
എന്തിനോ തേടുത്തളർന്ന ഒരു  മനസ്സ്.

ദീപക് ജി നായർ

പറയാതെ വയ്യെനിക്കിനിയുമീ ജൂൺമാസ
മഴയിൽ കുളിച്ച വെൺപൂവേ
നിന്നുടലിൽ വീണൊഴുകിപ്പടർന്നൊരീ തുള്ളിപോൽ
കരളിൽ നീ പെയ്യാതെ പോയതെന്തേ?
മധു നുകർന്നീടുവാനല്ല നിൻ ജീവനിൽ
മധുരം വിളമ്പുവാനായിരുന്നു.
അധരച്ചുവപ്പു കണ്ടല്ലെന്റെ സിരകളിലെ
രുധിരത്തിളപ്പുകൊണ്ടല്ല
അറിയാതെയറിയുവാനായുന്നതിൻ മുൻപു
കൊഴിയാതെ കൊഴിയുന്നു സ്വപ്നം.
ദീപക് ജി നായർ

ബോധിവൃക്ഷം

ബോധിവൃക്ഷത്തിന്റെ പിൻതലമുറക്കാരനാകണം.
ആഴത്തിൽ വേരുകൾ പടർത്തി,
ആകാശത്തേക്കു വളരണം.
കുടയും, കൂടുമാകണം.
ഭൂതവും ഭാവിയും പറയുന്ന സാക്ഷിയാകണം.

ദീപക് ജി നായർ