ദീപകുമാര്
I dedicate this to my beloved father who left me in between without saying a good bye..... It was on a cloudy morning of 11th January 2002...he just went like that...still heart is painful to let go... Hey dad...come for a moment..just wish to sit with you..nothing more than holding your hands and walking along .... I really miss you... when I go each step up in my life...I hope..if you are there with me..
Saturday, December 15, 2012
HAPPY NEW YEAR 2013
ലോകത്തുള്ള എല്ലാ മലയാളികള്ക്കും എന്റെ പുതുവത്സരാശംസകള്... 2013 എല്ലാവര്ക്കും നല്ല ഓരമകള്മാത്രം നല്കട്ടെ എന്ന പ്രാര്ത്ഥനയോടെ
ദീപകുമാര്
ദീപകുമാര്
കാലത്തിൽ നിന്ന് പിടഞ്ഞ് പിടഞ്ഞ്
മുന്നോട്ടു നീളുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ പെരുമ്പാതകൾ ........................
പുള്ളോർക്കുടം മുറുക്കി മൂളുന്ന വള്ളുവനാടൻ കുന്നിൻ ചെരിവുകൾ
ഉത്സവം തിമിർക്കുന്ന താലപ്പൊലി പാടങ്ങൾ .................
അങ്ങു ദൂരെ ........... പ്രണയവും പാപവും കൈകോർത്തു കിടക്കുന്നു ......
ഞാൻ മുന്നിൽ കണ്ട വഴിയിലൂടെ പിന്നെയും നടന്നു ..............
മുന്നോട്ടു നീളുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ പെരുമ്പാതകൾ ........................
പുള്ളോർക്കുടം മുറുക്കി മൂളുന്ന വള്ളുവനാടൻ കുന്നിൻ ചെരിവുകൾ
ഉത്സവം തിമിർക്കുന്ന താലപ്പൊലി പാടങ്ങൾ .................
അങ്ങു ദൂരെ ........... പ്രണയവും പാപവും കൈകോർത്തു കിടക്കുന്നു ......
ഞാൻ മുന്നിൽ കണ്ട വഴിയിലൂടെ പിന്നെയും നടന്നു ..............
Friday, August 28, 2009
Sunday, January 11, 2009
പശ്ചാത്താപം
പശ്ചാത്താപം
മൗനമാം നിന് തേങ്ങലറിയുന്നു ഞാന്
നിന്റെ കരളിന് പിടച്ചിലുമറിയുന്നതിന്നു ഞാന്
കരയാതെ കരയുന്ന കടലായിരുന്നു നീ
കഥയിലെ കനവറ്റ കനിവായിരുന്നു നീ
കാലങ്ങളേറെ നീ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചൊരാ
സ്നേഹ ഗര്ഭത്തിന്റെ നോവറിഞ്ഞീല ഞാന്
നീറുന്ന പുകമണം പേറുമാ ചേല തന്
നേരും നേറിവുമറിഞ്ഞതില്ലന്നു ഞാന്
നല്ലത് വരുത്തുവാന് നാമം ജപിച്ച നിന്
നാവിന്റെ നന്മയുമറിഞ്ഞതില്ലന്നു ഞാന്
നിന്നില് കുരുക്കാത്ത എന്നെയും കാത്തു നീ
കണ്ണില് തെളിഞ്ഞൊരാ സൂര്യ പ്രതീക്ഷയില്
എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞെത്ര നാളുകള് രാത്രികള്..
പുണ്യമാണെന്ന് കരുതി നീ നീട്ടിയാ
നെയ് വിളക്കൂതി കെടുത്തിയെന് ഭാവവും..
കൈകളാലന്നു നീ മാറത്തു ചേര്ത്തുകൊണ്ടെന്
കാതില് മന്ത്രിച്ച മധുരമാം വാക്കുകള്..
അറിയുന്നതിന്നു ഞാന് അകമഴിഞ്ഞാണു നിന്
അലിവിനായ് കേഴുന്നതറിയുകെന് പുണ്യമേ
ദീപക് ജി നായര്
മൗനമാം നിന് തേങ്ങലറിയുന്നു ഞാന്
നിന്റെ കരളിന് പിടച്ചിലുമറിയുന്നതിന്നു ഞാന്
കരയാതെ കരയുന്ന കടലായിരുന്നു നീ
കഥയിലെ കനവറ്റ കനിവായിരുന്നു നീ
കാലങ്ങളേറെ നീ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചൊരാ
സ്നേഹ ഗര്ഭത്തിന്റെ നോവറിഞ്ഞീല ഞാന്
നീറുന്ന പുകമണം പേറുമാ ചേല തന്
നേരും നേറിവുമറിഞ്ഞതില്ലന്നു ഞാന്
നല്ലത് വരുത്തുവാന് നാമം ജപിച്ച നിന്
നാവിന്റെ നന്മയുമറിഞ്ഞതില്ലന്നു ഞാന്
നിന്നില് കുരുക്കാത്ത എന്നെയും കാത്തു നീ
കണ്ണില് തെളിഞ്ഞൊരാ സൂര്യ പ്രതീക്ഷയില്
എണ്ണിക്കഴിഞ്ഞെത്ര നാളുകള് രാത്രികള്..
പുണ്യമാണെന്ന് കരുതി നീ നീട്ടിയാ
നെയ് വിളക്കൂതി കെടുത്തിയെന് ഭാവവും..
കൈകളാലന്നു നീ മാറത്തു ചേര്ത്തുകൊണ്ടെന്
കാതില് മന്ത്രിച്ച മധുരമാം വാക്കുകള്..
അറിയുന്നതിന്നു ഞാന് അകമഴിഞ്ഞാണു നിന്
അലിവിനായ് കേഴുന്നതറിയുകെന് പുണ്യമേ
ദീപക് ജി നായര്
Monday, January 5, 2009
ഞാന്
പണ്ഡിതനെ പോല് ഗര്വു നടിക്കും
പാമരനാണോ ഞാന്
സുന്ടരനാനെന്നഭിമാനിക്കും
വിരൂപിയാണോ ഞാന്
കാതല് ഗുണമുണ്ടെന്നു നടിക്കും
പാഴ്മരമാനെന്നോ
കാ കാ എന്ന് കരഞ്ഞു നടക്കും
കാക്ക കുഞ്ഞാണോ
അമ്മ
അമ്മയെയാണ് ഞാന് ആദ്യമായ് കണ്ടതും
അമ്മിഞ്ഞ തന്നെ ഞാന് ആദ്യം രുചിച്ച്ചതും
അമ്മ തന് മടിയില് കിടന്നു കൊണ്ടാണ് ഞാന്
അമ്മയെന്നുരുവിടാനദ്യം പഠിച്ചതും
Subscribe to:
Posts (Atom)


