വാക്കുകളെല്ലാം മുറിഞ്ഞു വീഴുന്നു

നോക്കുകൾക്കായാസമേറുന്നു വീണ്ടും

ആക്കം കുറഞ്ഞൊരീ പോക്കിലിന്നന്തിത-

ന്നൂക്കമേറുന്നിരുൾ , മൂടുന്നിതെങ്ങും

പൂക്കാതിരിക്കില്ല, പുലരി വീണ്ടും, നിറ-

ച്ചാർത്തേറുമീ വഴിത്താര തന്നിൽ

വാക്കുകൾ, ഉയിർ വച്ചുണർന്നെണീക്കും, നൂറു

നോക്കുകൾ, ചുറ്റും തെളിഞ്ഞു നില്ക്കും.

ചാറ്റൽ മഴത്തുള്ളി വീണു നിൻ മാനസ-

നീറ്റലും, ആറിത്തണുത്തു പോകും

മാറ്റങ്ങളേറെക്കടന്നു നീ ജീവിത-

യാറ്റിലൂടിനിയും തുഴഞ്ഞു പോകും.

ദീപക് ജി നായർ

വന്നു പോകുന്നു സന്ധ്യകളെത്രയോ

വിണ്ണിൽ സൂര്യൻ പടിഞ്ഞാറൊടുങ്ങിടും

ഒന്നിലെൻ പേരുമുണ്ടാകുമെന്നുടൽ

മണ്ണിലാരോരുമറിയാതുറങ്ങിടും

കണ്ണടഞ്ഞുപോം നേരമെൻ ചുറ്റിലും

കണ്ണുനീർ പൊഴിച്ചായിരം പേർ വരും

വെണ്ണിലാവിൻ ചിരിക്കൂടിനുള്ളിലും

മണ്ണിലോർമ്മതൻ വെണ്ണീർ പൊഴിഞ്ഞിടും

ദീപക് ജി നായർ

പുലരിക്കു മുൻപേ കുറിക്കുന്നതെന്തിനായ്

പുലരുമ്പൊളറിയുന്ന സത്യം

ഇരുളിലൊരു തിരി തെളിച്ചെഴുതുന്നു, കാണാത്ത 

പുലരിതൻ പുതുമയിതസത്യം

ദീപക് ജി നായർ

തണുത്തുറഞ്ഞൊരീ പാതിഭൂവിൽ

വിതച്ചുകൊയ്തുഞാനെത്ര വട്ടം

വരിച്ചതാണിന്നു പുതച്ചു മൂടി,

ഉരിച്ചു പോകുന്നുടലഗ്നി തന്നിൽ

ചിരിച്ചു പെയ്യുക മേഘമേയെൻ

കരച്ചിൽ കാണാതെയൊരിറ്റു നേരം

തിരിച്ചു നൽകുവാനില്ല പാട്ടം

മരിച്ചു ഞാനുമീ മണ്ണിലെത്താം.

ദീപക് ജി നായർ

തണുത്തുറഞ്ഞൊരീ പാതിഭൂവിൽ

വിതച്ചുകൊയ്തുഞാനെത്ര വട്ടം

വരിച്ചതാണിന്നു പുതച്ചു മൂടി,

ഉരിച്ചു പോകുന്നുടലഗ്നി തന്നിൽ

ചിരിച്ചു പെയ്യുക മേഘമേയെൻ

കരച്ചിൽ കാണാതെയൊരിറ്റു നേരം

തിരിച്ചു നൽകുവാനില്ല പാട്ടം

മരിച്ചു ഞാനുമീ മണ്ണിലെത്താം.

ദീപക് ജി നായർ

തണുത്തുറഞ്ഞൊരീ പാതിഭൂവിൽ

വിതച്ചുകൊയ്തുഞാനെത്ര വട്ടം

വരിച്ചതാണിന്നു പുതച്ചു മൂടി,

ഉരിച്ചു പോകുന്നുടലഗ്നി തന്നിൽ

ചിരിച്ചു പെയ്യുക മേഘമേയെൻ

കരച്ചിൽ കാണാതെയൊരിറ്റു നേരം

തിരിച്ചു നൽകുവാനില്ല പാട്ടം

മരിച്ചു ഞാനുമീ മണ്ണിലെത്താം.

ദീപക് ജി നായർ

മാത്രകൾക്കുള്ളിലോർമ്മകൾ മാത്രമായ്

ധാത്രി തന്നിൽ തകർന്നടിഞ്ഞീടവേ

വ്യർത്ഥമാകുന്നതെത്ര കിനാവുകൾ

അർത്ഥമില്ലാതൊടുങ്ങുന്നു ജീവിതം

ദീപക് ജി നായർ