പൂമുല്ല

ഇനിയെന്നു പെയ്യുമൊരു  മഴ, എന്റെ പൂമുല്ല,
വെയിലിൽ കരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.
പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കളിച്ചാർത്ത മൊട്ടുകൾ,
ഞെട്ടറ്റു വാടി വീഴുന്നു,
മണ്ണിൽ, ഉദകം കൊതിച്ചു കേഴുന്നു.
ചുറ്റിപ്പടർന്നൊരാ തൂണിൽ മൺ പുറ്റുകൾ,
പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു
വെയിൽ, കത്തിക്കുലം മുടിക്കുന്നു.
ഇനിയുമെൻ പൂമുല്ല പൂക്കണം, തൂണതിൽ
പ്രണയമോടൊട്ടി, പടരണം.
മൊട്ടുകൾ പൊട്ടിച്ചിരിക്കണം, അതുകേട്ട്
സ്വച്ഛമെനിക്കുന്നുറങ്ങണം..

ദീപക് ജി നായർ

നാട്ടാളർ

കാടു കയറുന്നു ഞാൻ
പേടിയാണുച്ചക്കു പോലു-
മിവിടൊറ്റയ്ക്കു പോകുവാനായ്.
കാര്യമറിയാത്തവരാണവരെങ്കിലും
പോരിനായ് മുന്നിൽ വഴിമുടക്കും
പേരിലാണിപ്പൊഴും കാര്യം, പ്രവൃത്തികൾ-
ക്കാരുണ്ട് പേരു കൊടുത്തിടുന്നു.
അമ്മ തൻ ജാതി,യതിനുള്ളിൽ കുരുങ്ങി നാം
ഉണ്മകൾ മണ്ണിൽ കുഴിച്ചു മൂടി
ചെന്നിണച്ചൂരു മണക്കുന്നു ചുറ്റിലും
കണ്ണിൽ പുകയുന്നതാത്മരോഷം
കാടു കയറുന്നു ഞാൻ,
കാട്ടാളരില്ലാത്ത കാടിന്റെ പച്ചകൾ
കണ്ടു മദിക്കുവാൻ.
കാടു കയറുന്നു ഞാൻ.
കാട്ടാറിൽ മുങ്ങിക്കുളിച്ചു , പൂങ്കാറ്റിന്റെ
പാട്ടിന്നു താളം പിടിച്ചുറങ്ങാൻ.
കാടു കയറുന്നു ഞാൻ
കാട്ടുപൂവേ നിന്റെ തേനല്ല ,
തേങ്ങൽ തുടച്ചൊതുക്കാം.
കാടു കയറുന്നു ഞാൻ നാടേ
നിനക്കായി നേരുന്നു നന്മകൾ, പോയ് വരട്ടെ

ദീപക് ജി നായർ

പ്രവാസിയുടെ വേദന

തിരയടിക്കുന്നുണ്ടു കടലിന്നുമപ്പുറം
വെയിൽ തിന്നു തീരുമിടനെഞ്ചിൽ.
കരയെടുക്കുന്നുണ്ട് തിര, കടലിനിപ്പുറം
തുടലു പൊട്ടിച്ചു കുതിച്ചു പായുന്നു.
ഇരുളിന്റെ മറയും തകർത്തു തീപ്പകലിന്റെ
തെരുവിലിണ തേടുന്ന ഇരുകാലികൾ.
വിരലറ്റു വീഴുന്ന മോതിരങ്ങൾ, നീല
നിറമുള്ള ചിന്തയിൽ മറവി ബാധിച്ചവർ.
ഒരു കരയിലോർമ്മകൾ മിനുക്കി വയ്ക്കുന്നു
മറുകരയിൽ, മറവിയെ ചേർത്തു നിർത്തുന്നു
തിരയടിക്കുന്നുണ്ടു കടലിന്നുമപ്പുറം
വെയിൽ തിന്നു തീരുന്ന നെഞ്ചിൽ.
കരയെടുക്കുന്നുണ്ട് തിര, കടലിനിപ്പുറം
തുടലു പൊട്ടിച്ചു കുതിച്ചു പായുന്നു.

ദീപക് ജി നായർ

എന്നിൽ നീ കണ്ടത്

പൂവു ചോദിപ്പതെന്തിനായ് ശലഭമേ
ചാരെ വന്നൂ ചിരിച്ചു നില്ക്കുന്നു നീ
ചോരവീണു ചുവന്നൊരെന്നിതളിലോ
തോരണങ്ങളായ് തൂങ്ങുമെന്നിലകളിൽ
കൂർത്ത മുള്ളുകൾ കാവൽ തീർക്കുന്നൊരെൻ
നേർത്ത തേൻകണം കട്ടു, രുചിക്കുവാൻ
കാറ്റിലാടിക്കളിക്കുമെൻ മേനിയിൽ
കാട്ടുപൂവിൻ സുഗന്ധം തിരഞ്ഞതോ ?
പൂവു ചോദിപ്പതെന്തിനായ് ശലഭമേ
ചാരെ വന്നൂ ചിരിച്ചു നില്ക്കുന്നു നീ

ദീപക് ജി നായർ

വിവാഹം

ഒന്നായ വഴിയിനി രണ്ടായ് പിരിഞ്ഞു പോം
ഒന്നിൽ നീ, മറ്റേതിൽ ഞാനും നടന്നു പോം
ഉണ്ടായ നാൾ മുതൽ ചൂണ്ടാണി വിരൽ തന്നു
കൊണ്ടു നടന്നു ഞാൻ താണ്ടിയ വഴികളിൽ
ഇന്നെന്റെ സ്നേഹവും കരുതലും കൂട്ടിനായ്
തന്നു പോകുന്നിതെൻ വിരലും നിനക്കായി.
ആധികളെല്ലാമെടുക്കുന്നു, മുറിവിൽ നി-
ന്നോർമ്മ തൻ തുള്ളി വീണൊട്ടുമീപ്പാതയിൽ
പതിയേ നടന്നു നീങ്ങുന്നിരുൾ ജീവനിൽ
കൊതിയോടെ മൃതിയെത്തിടുന്ന നേരം വരെ.

ദീപക് ജി നായർ

സ്വാർത്ഥത

 സ്വാർത്ഥത

അടർന്നു വീഴാറായ തൂക്കുപാലത്തിലെ തിരക്കിനിടയിലാണ് ഞാൻ വീണ്ടും കുരുടനും ബധിരനും മൂകനുമായത്.

ആടിയുലഞ്ഞ പാലത്തിന്റെ താഴെയുള്ള കുത്തൊഴുക്കിലാണ് 
ഞാൻ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ കെട്ടഴിച്ചു വിട്ടതും, മനുഷ്യനായതും.

ദീപക് ജി നായർ

പകർത്തെഴുത്ത്

പകർത്തെഴുത്തുമൊരപരാധമെന്ന-
തടിയിടർച്ചയാലേ പഠിക്കുന്നിതു ചിലർ.
നിനച്ചതെല്ലാം കിടയ്ക്കുവാൻ മാനവൻ
പടച്ചിടുന്നെത്ര കുറുക്കു പാതകൾ
ഒടുക്കമെത്തുന്നതു കുടുക്കിലാകാം
തടുക്കുവാനിടകൈവിട്ടുപോകാം

ദീപക് ജി നായർ