തെക്കിനിമുറ്റത്തേക്കൊന്നു കാതോർക്കുക,
അവിടിപ്പൊഴും കാത്തുകിടപ്പുണ്ടാം നിന്നുടയവർ.
ഒന്നു പോകണമത്രടം വരെ, നെഞ്ചിൽ വിത്തുപാകി
മുളപ്പിച്ച ചെടികൾ തന്നിലകളെ തലോടണം,
അതിലൊരില നുള്ളിയമ്മയെ മണക്കണം,
ഒരു കണ്ണുനീർത്തുള്ളി മണ്ണതിൽ പൊഴിക്കണം.
അച്ഛനെ കാണാമപ്പോൾ വിണ്ണതിൽ തിളയ്ക്കു-
ന്നൊരുച്ചസൂര്യനായ്, വെയിൽക്കൈകളാൽ വരം തരും

ദീപക് ജി നായർ

മറവിതന്നോടാമ്പൽ നീക്കിയെന്നോർമ്മ തൻ
ഇടവഴിയിലൂടെ തിരിച്ചു പോകാം
അറിവിൻ പുലർച്ചയ്ക്കു മുൻപേയിരുട്ടിലൂ-
ടറിയാതെ പിന്നിട്ട വഴിയിലെല്ലാം
മുറിവിൽ നിന്നിറ്റ ചെഞ്ചോരക്കറയ്ക്കു മേൽ
കാലമേ നീ തന്ന മറവി മാത്രം
നട്ടുച്ചവെയിലാറി മങ്ങിത്തണുക്കവേ
നെട്ടോട്ടമോടിത്തളർന്ന ജന്മം
നഷ്ടക്കണക്കിൻ മണൽത്തരികളെണ്ണി
യിന്നസ്തമിക്കുന്നതീക്കണ്ണുനീരിൽ.

ദീപക് ജി നായർ

ജീവിതചക്രം

ജീവിതചക്രം

നീറിപ്പുകഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടു കോലായിലായ്
ഓടിപ്പഴകിയോരസ്ഥികൂടം
കാലമൊന്നൊന്നായ് തിരിച്ചെടുത്തോർമ്മയും,
കാരിരുമ്പൊത്തൊരാ മെയ് മെഴുപ്പും
മനമതിൻ മുൻപേ പറന്നൊരീത്തനുവിലും
മരണം മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടു നൂനം
പടികടന്നെത്തുന്ന പാശക്കുരുക്കതിൽ
ഉടലുടുപ്പൂരിയിട്ടകലെയെങ്ങോ
ഉയിരിനായ് കാക്കുന്ന മാംസപിണ്ഡത്തി-
ലേയ്ക്കലിയേണമവിടെപ്പിറന്നിടേണം.

ദീപക് ജി നായർ

ആശയവിത്തു വിതച്ചു മുളച്ചൊരു
അക്ഷരവൃക്ഷമറുത്തവരാരോ
അറിയുക വിത്തുകളിനിയും മണ്ണിൻ
അടിയിൽ നിന്നുമുയർന്നു തളിർക്കും
അടവികളായിരമക്ഷരവൃക്ഷ-
ത്തണലുവിരിച്ചിളതന്നിലുയിർക്കും
ചോരമണക്കുമിടങ്ങളിലെല്ലാം
ചാരുസുമങ്ങൾ വിടർന്നു ചിരിയ്ക്കും

ദീപക് ജി നായർ

ജീവിതചക്രം

നീറിപ്പുകഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടു കോലായിലായ്
ഓടിപ്പഴകിയോരസ്ഥികൂടം
കാലമൊന്നൊന്നായ് തിരിച്ചെടുത്തോർമ്മയും,
കാരിരുമ്പൊത്തൊരാ മെയ് മെഴുപ്പും
മനമതിൻ മുൻപേ പറന്നൊരീത്തനുവിലും
മരണം മറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടു നൂനം
പടികടന്നെത്തുന്ന പാശക്കുരുക്കതിൽ
ഉടലുടുപ്പൂരിയിട്ടകലെയെങ്ങോ
ഉയിരിനായ് കാക്കുന്ന മാംസപിണ്ഡത്തി-
ലേയ്ക്കലിയേണമവിടെപ്പിറന്നിടേണം.

ദീപക് ജി നായർ

മറവിതന്നോടാമ്പൽ നീക്കിയെന്നോർമ്മ തൻ
ഇടവഴിയിലൂടെ തിരിച്ചു പോകാം
അറിവിൻ പുലർച്ചയ്ക്കു മുൻപേയിരുട്ടിലൂ-
ടറിയാതെ പിന്നിട്ട വഴിയിലെല്ലാം
മുറിവിൽ നിന്നിറ്റ ചെഞ്ചോരക്കറയ്ക്കു മേൽ
കാലമേ നീ തന്ന മറവി മാത്രം
നട്ടുച്ചവെയിലാറി മങ്ങിത്തണുക്കവേ
നെട്ടോട്ടമോടിത്തളർന്ന ജന്മം
നഷ്ടക്കണക്കിൻ മണൽത്തരികളെണ്ണി
യിന്നസ്തമിക്കുന്നതീക്കണ്ണുനീരിൽ.

ദീപക് ജി നായർ

ഗുരുദിന സ്മരണ

ഗുരുപദമതിലൊരു ദക്ഷിണവച്ചി-
ട്ടറിവിൻ പാതയിലനവധി വർഷം;
കണ്ടുമറിഞ്ഞും, കഥകൾ പറഞ്ഞും
കാണാത്തതിനായ് തേടിയലഞ്ഞും,
പലവുരു വീണും,  പതിയെ നടന്നും
പലവഴി ചേർന്നും,  ചിലതു പിരിഞ്ഞും
ചിരികളി തന്നിലലിഞ്ഞുമൊരല്പം
പരിഭവഭാവമുണർന്നുമകന്നും
പടികളിറങ്ങും വരെയൊരു തുണയായ്
അരികിലണച്ചു നയിച്ചൊരു ഗുരുവിൻ
പാദുകപൂജയതൊന്നാണിഹപര-
ലോകത്തേറ്റം പരമമതത്രേ!!

ദീപക് ജി നായർ