മംഗള്‍യാന്‍

മംഗള്‍യാന്‍ 

മംഗളമായൊരു മാനസയാത്ര
മംഗള്‍യാനിന്‍ മംഗളയാത്ര
ഭാരതമണ്ണിന്‍ മാനം മാനവ-
രാശിയ്ക്കെന്നും അഭിമാനം

ദീപക് ജി നായര്‍

ഒന്നാമന്‍

ഒന്നാമന്‍ 

നീ തന്നെയായിരുന്നു എന്നും ഒന്നാമന്‍...
നാരായണന്‍ കുട്ടി മാഷിന്റെ വിസില്‍ കേട്ടതും പടക്കുതിരകണക്കേ നീ കുതിച്ചപ്പോള്‍,
ഞാന്‍ എണ്ണാന്‍ തുടങ്ങി..
അന്നും പതിനഞ്ചെത്തും മുന്‍പേ നീ ഒന്നാമനായി ലക്ഷ്യം കണ്ടുകഴിഞ്ഞിരുന്നു...
പിന്നീട് പലവട്ടം എന്റെ ചങ്ങാതീ നീ ഞങ്ങളെ അമ്പരപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്...

എന്നാല്‍ ഇതല്പം കടുപ്പമായിപ്പോയി...
കഴിഞ്ഞ രണ്ടു ദിവസമായി ഈ പുഴക്കരയില്‍ നീ അഴിച്ചു വച്ച വസ്ത്രങ്ങളുമായിരുന്ന്
ഞാന്‍ എണ്ണാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്..നിന്റെ കൂടെ നീന്തല്‍ മത്സരത്തിനിറങ്ങിയ എല്ലാവരും
തോറ്റു തുന്നം പാടി തിരികെയെത്തി...ഇവിടെയും എന്റെ ചങ്ങാതീ, നീ തന്നെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു...
നീ ജയിച്ചു വരുന്നതു കാണാന്‍ ഒത്തിരി ആളുകള്‍ തടിച്ചു കൂടിയിട്ടുണ്ട്....
എഴുപത്തിരണ്ടു മണിക്കുറിന്റെ റെക്കോര്‍ഡ് നിനക്കു തന്നെ..
തെറ്റാതെ ഞാന്‍ എണ്ണിക്കൊണ്ടേയിരിക്കാം,
ഈ മൂന്നാംപക്കത്തില്‍ നീ ജയിച്ചു വരുന്നതും കാത്ത്...


ദീപക് ജി നായര്‍

സൗഹൃദം

സൗഹൃദം

മനസ്സുകള്‍ കോര്‍ത്തെടുത്ത
സൗഹൃദത്തിന്റെ സ്നേഹനൂലിഴകള്‍...
ഒരിഴയിളക്കത്തില്‍,
ഒരിമയനക്കത്തില്‍
ഓടിയടുക്കുന്ന ഒരേ ആത്മാവിന്റെ
അവതാരരൂപികള്‍..

നീറ്റലുകളെ ആറ്റിയകറ്റുന്ന,
ചാറ്റല്‍മഴപോലെ മനസ്സിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങുന്ന,
പറയാതെ അറിയുന്ന എന്റെ ചങ്ങാതിക്കൂട്ടങ്ങള്‍...

 ദീപക് ജി നായര്‍

ചങ്ങാതി

ചങ്ങാതി

ഇനിയും വേണ്ടി വരില്ലെന്നു കരുതി
ഞാനുടച്ചു കളഞ്ഞ ഈ കണ്ണാടിച്ചില്ലുകള്‍ കൂട്ടി ഒട്ടിക്കട്ടെ...
എത്ര ചേര്‍ത്തു വച്ചിട്ടും മുഖം മാത്രം കാണുവാനാകുന്നില്ല...
അത്രയ്ക്ക് പൊടിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു...!!

ദീപക് ജി നായര്‍

ഉറുമ്പുകൂട്ടങ്ങള്‍

ഉറുമ്പുകൂട്ടങ്ങള്‍

ഉറുമ്പിന്‍കൂട്ടങ്ങള്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്
ഒരു മനുഷ്യന്‍ നയിച്ചവഴികളില്‍ വരിവരിയായ് പിന്‍തുടര്‍ന്നു
വിജയക്കൊടി നാട്ടിയ പച്ചമനുഷ്യരെ...

നിശ്ചയദാര്‍ഢ്യത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദസമരത്തെ...
അടച്ചുപൂട്ടപ്പെട്ട വാതിലുകളോ,
പടുത്തുയര്‍ത്തിയ വലിയ മതിലുകളോ
അവറ്റകള്‍ക്കു മുന്നില്‍ നിസ്സാരം..

സ്വാതന്ത്ര്യമധുരം രുചിക്കും വരെ തളരാത്ത യാത്ര...

ഇന്ന് ഉറുമ്പുകൂട്ടങ്ങളും പല വഴി സഞ്ചാരം നടത്തുന്നു...
ഒരേ വീടിന്റെ ഓരോ മുറിയില്‍ പോലും കാണാം പലതരം ഉറുമ്പു കൂട്ടങ്ങള്‍...
പല വരികള്‍ തീര്‍ത്ത്...
ആ പഴയ ഉറുമ്പിന്‍കൂട്ടത്തിന്റെ
ഓര്‍മ്മകള്‍ പോലും തിന്നു തീര്‍ക്കുന്ന
ആധുനികതയിലെ ശവംതീനിയുറുമ്പുകള്‍....

ദീപക് ജി നായര്‍..

ചിരി നാടകം

ചിരി നാടകം

കണ്ടാല്‍ ചിരിക്കുന്ന യന്ത്രം മനുഷ്യന്റെ
മുന്നില്‍ ഘടിപ്പിച്ചതെന്തിന്നുവേണ്ടി നീ?
പിന്നില്‍ക്കൊടും പക, പുകയുംചതിച്ചിത
മുന്നില്‍ത്തിരശ്ശീലപോലെനിന്‍ പുഞ്ചിരി
കണ്ണില്‍ക്കനല്‍വെട്ടമുള്ളില്‍ വിഷപ്പുക
ചുണ്ടില്‍ നീയൊട്ടിച്ചുചേര്‍ത്തൊരീപുഞ്ചിരി
മണ്ണില്‍ച്ചവിട്ടിയാണോര്‍ക്കുകനിന്‍ പാദ
മെന്നുംചരിക്കുന്നതെന്നതും മാനവാ
മണ്ണോടുചേരുകില്‍ മണ്ണിരയ്ക്കൊപ്പമായ്
മണ്ണില്‍ശ്ശയിക്കേണ്ടതാണതുമോര്‍ക്കുക
സത്രമാണീലോകമേവരും യാത്രികര്‍
മാത്രകള്‍ മാത്രമന്തേവാസിയാകുവോര്‍
നാളെകള്‍ക്കായി നാം കാത്തിരിക്കാതിന്നു
നാടകജീവിതമാടുകീവേദിയില്‍...


ദീപക് ജി നായര്‍.

ഇരുകാലികള്‍

ഇരുകാലികള്‍

വഴിയരികില്‍ ആരേയും കൂസാതെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്
ഇനിയും മനുഷ്യരെന്ന് സ്വയം ബോദ്ധ്യപ്പെടാത്ത കുറേ നാട്ടുജീവികള്‍..
ഇടയ്ക്കിടെ കയ്യിലും കാലിലും നോക്കി ചുറ്റുമുള്ള
മനുഷ്യരുമായുള്ള സമാനതകളില്‍ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്നവര്‍...

അവരുംമനുഷ്യരൂപികളെന്നുറപ്പിയ്ക്കുന്നു
രാത്രിയില്‍ ടാര്‍വീപ്പമറവില്‍ അഴകളവെടുക്കുന്ന
വിയര്‍ത്തു നാറുന്ന നിഴലനക്കങ്ങള്‍...

അടുത്ത ജന്മത്തിലെങ്കിലും 'മനുഷ്യനായ്' പിറക്കാന്‍ കൊതിയ്കുന്ന
ഇരുകാലിജീവികള്‍...

ദീപക് ജി നായര്‍