വിളിക്കാത്ത അതിഥി 

ഭയമില്ലതെല്ലുമെനിക്കു നിന്നെ

പറയാതെ വന്നൊരതിഥി കണക്കെ നീ

യെന്നകതാരിലെരിഞ്ഞ കിനാക്കളെല്ലാം

ഒരു പാശമെറിഞ്ഞു കെടുത്തിടുമ്പോൾ


അറിയുന്നുവോ, നീയെനിക്കു പ്രിയരായവർ

അരികത്തിരുന്നു പൊഴിച്ചൊരീ കണ്ണുനീർ

ഉടൽ മാത്രമുരിഞ്ഞു കൊടുത്തവർക്കിന്നു നീ

ഉയിരുമായ് പോയതറിയാതെയീ  ഞാനും 


ഒടുവിൽ  നിൻ മുഖമൊന്നു കാണുവാൻ, കാമിനീ

ഒരുവേള മെല്ലെ തുറന്നൊരെൻ മിഴികളെ

 ആരോവിരൽചേർത്തടച്ചതുമറിയാതെ

പോയ്‌വരാമെന്ന പതിവുകളുമില്ലാതെ

അകലെയിരുന്നു ഞാനറിയുന്നു നിൻ ചുടു

 ചോരയാ കണ്കളിലിറ്റിറ്റു വീണതും

ഉയരില്ല കണ്ണീർ തുടക്കുവാനെൻ കൈകളി

നിമേൽ നിനക്കു നീ തന്നെയാണാശ്രയം


ബന്ധമൊരുതീച്ചരടുപോലെയെന്നാത്മാവു

ബന്ധിച്ചിടുന്നു, വലിച്ചിടുന്നു സദാ

പൊങ്ങി പറക്കുന്ന പട്ടം കണക്കെന്നെ

മണ്ണിൽ നീ ബന്ധിച്ചു നിർത്തുന്നതിപ്പോഴും 

 
നിനക്കായ് ഞാനൂരിയെറിഞ്ഞു തന്നൊരെൻ 

ഉടലുടുപ്പുമെടുത്തു കത്തിച്ചവർ 

ഒരുപിടി ചാരമായ് നിൻ ചാരേ കിടക്കവേ 

വിരഹമീ ചിതയിലൊരു കനലായെരിഞ്ഞിടും 


ഇനി  നീ മറക്കുക, കാലത്തിൻ മറവി പടരട്ടെ നിന്നിലും 

ഓർമ്മകൾ തൻ പട്ടച്ചരടു പൊട്ടിച്ചു പറക്കട്ടെ ഞാൻ 

വിടരണം പുത്തനുഷസ്സു നിന്നിലും

വിരിയുക, നീയൊരു പുഷ്പമായ്, സുഗന്ധമായ്‌ 


ദീപക് ജി നായർ 
 

എന്റെ നാട്

 എന്റെ നാട് 


വിത്തു കാത്തു മടുത്ത നെൽപ്പാടവും 

കതിരുതേടിത്തളർന്ന പൂന്തത്തയും 

കൊറ്റിയൊരു  കാലുയർത്തിത്തപം  ചെയ്ത  

ഞാറ്റു പാട്ടുകളുറങ്ങും വരമ്പുകൾ 


തുമ്പപൂത്തു വെറുതേ കൊഴിഞ്ഞു  പോയ്‌ 

ചേമ്പിലക്കുമ്പിൾ കുത്തുകളഴിഞ്ഞു പോയ്‌ 

തുമ്പിതുള്ളൽപ്പാട്ടുമമ്പേമറന്നു  പോയ്‌, ഓണ

ത്തുമ്പിപൂത്ത വെയിലും തണുത്തു  പോയ്‌ 


ചെമ്പരത്തി തൻ ചോപ്പു കുറഞ്ഞു പോയ്‌ 

ചെമ്പകത്തിൻ സുഗന്ധം കൊഴിഞ്ഞു പോയ്‌ 

മാമ്പഴത്തിൻ മധുരം മറന്നു പോയ്‌ 

കൊമ്പു കുഴൽ മേളമെങ്ങുമകന്നു പോയ്‌  


എന്റെ കൂട്ടുകാരൊക്കെ പലേ വഴി 

നന്മ തേടി തിരഞ്ഞു പോയെവിടെയോ 

കണ്ടു മുട്ടിയതെത്ര നാൾ കഴിഞ്ഞത്ര  

കണ്ടതില്ല ഞാനാ കണ്ണിലും കിനാവുകൾ 


യന്ത്രമാണു നാമിന്നു നശിപ്പിനായ് 

തന്ത്രമെത്ര മെനഞ്ഞു കൂട്ടുന്നവർ 

ചന്ദ്രലോകത്തു ചേക്കേറുവാൻ സ്വയം 

മണ്ണിൽ വീണു മലക്കം മറിഞ്ഞവർ 
 

ദീപക് ജി നായർ 

കുഷ്ഠം ഒരു കുറ്റമല്ല ?

കുഷ്ഠം ഒരു കുറ്റമല്ല  ?
-------------------------------------

അടച്ചിട്ട ഇരുട്ടിൽ നിന്നകലേയ്ക്കു 

നീളുന്ന മിഴികളിൽ,

എണ്ണ വറ്റിക്കരിഞ്ഞ ‍ചെരാതുകൾ.


തിണൽകൊടുത്ത തീരാവ്യഥകളിൽ,  

തണൽ കെടുത്തിക്കരിഞ്ഞ പുൽനാമ്പുകൾ 


നിർവികാരമായ് കുമ്പിട്ടിരിക്കുന്ന
 
നിസ്സഹായതക്കുണ്ടോ മരുന്നുകൾ ?



അംഗുലീയങ്ങൾ അറ്റുവീഴ്ത്തീടുന്ന 

അന്തസ്സറ്റതാം രാക്ഷസരോഗമോ! 


രക്തബന്ധങ്ങൾ കീഴ്മേൽ മറിച്ചിടും 

ഭ്രഷ്ടു കല്പിച്ചു നാടു കടത്തിടും 


കല്ലെറിഞ്ഞു നിൻ കാടത്ത മത്സരം 

പുല്ലു പോലുമറയ്ക്കുന്നു തീണ്ടുവാൻ 


ഭ്രമരമൊത്തു മദിച്ചിടും പുഷ്പമേ 

ഭ്രാമരം നാളെ വറ്റിടും നിന്നിലും 


ഇന്നു നിൻ മധുവൂറ്റുമീ ശലഭങ്ങൾ 

മധുരമിറ്റുന്ന പൂക്കളെത്തേടിടും 


ഒന്നു മാത്രമറിയുകയപ്പോഴും 

മണ്‍ചെരാതിലെരിഞ്ഞ കരിന്തിരി 

നിന്നെ മാത്രമോർത്തോർത്തു  പുകഞ്ഞിടും 


ദീപക് ജി നായർ 
 

തെരുവോരം

നിർമാല്യമില്ലാതെ

നിലവിളക്കില്ലാതെ

നിശബ്ദ ദൈവങ്ങളുറങ്ങുമീ മണ്ണിൽ


കർമ്മമാം ഭക്തി നിറച്ചു നീയിന്നലെ

ധർമ്മമറിഞ്ഞു തുറന്ന ശ്രീകോവിലിൽ


നിത്യവുമന്നദാനം നീ നടത്തി

സത്യത്തെയെന്നുമണച്ചുനീ നിർത്തി


കണ്ണുനീർ പോലുമുറവിടാക്കണ്ണിൽ നീ

കത്തിച്ചു വച്ച പ്രതീക്ഷ തൻ പൊൻതിരി


കണ്‍കണ്ട ദൈവമേ കരുണാ നിധേ - നിന്റെ

നന്മയ്ക്കു മുൻപിൽ ഞാൻ കുമ്പിടുന്നു ...


ദീപക് ജി നായർ

(തെരുവോരം എന്ന പേരിൽ ശ്രീ  മുരുകൻ കൊച്ചിയിൽ നടത്തുന്ന നന്മ നിറഞ്ഞ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കു  മുൻപിൽ അക്ഷരം കൊണ്ട്  ഒരു എളിയ അർച്ചന, ഒപ്പം എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും )

നാണയം

നാണയം 

വിയർപ്പൊഴുക്കിയ , ഉറച്ച കൈകളിൽ 

ചുരുണ്ടിരുന്നു നീ , ചിരിച്ചിരുന്നതും 

ഉടുത്ത മുണ്ടു മുറുക്കി, സ്വപ്നങ്ങളടച്ച

മണ്പാത്രമതിൽ നിറച്ചതും 

മറന്നിടാതെയുണർന്നിരിക്കുക 

ഉറച്ചകാൽകളാലുയർന്നു നില്ക്കുക 



കൊടി പിടിച്ചു നാം, പടനയിച്ചു പണ്ട -

തിരിനപ്പുറം പടിയടച്ചൊരാ 

ഉലക ജന്മികൾ, പടച്ചെടുത്തതാം 

നശിച്ച നാണയം.

അതിനുമുന്നിൽ നിറുത്തിനിൻ

തുണിയുരിഞ്ഞു വിലകുറച്ചപഹസിക്കയോ ?

ചാരിനില്ക്കുവാൻതൂണുവേണ്ട നിൻ 

വേരുറച്ചൊരീ വേദഭൂമിയിൽ .


ദീപക് ജി നായർ 
 

ഗംഗയോട്

ഗംഗയോട് 

ഗംഗേ-----------------

ഹിമവാനു മുൻപേ പിറന്നു

 

ഭാരത മണ്ണിലുണർവേകി നീ

 

പതഞ്ഞൊഴുകിടുമ്പോൾ 

 

പല സംസ്കൃതിക്കു നീ സാക്ഷിയാണന്നു

 

തൊട്ടറിയുന്നതീ മണ്ണിനോരോമിടിപ്പുകളു  

 

മിവിടേ  ജനിച്ചുമരിച്ച സത്യങ്ങളും .

 

 

 

കപിലശാപത്തിന്റെ അഗ്നിയേറ്റുഴറി

യോർക്കഭയമായ് നീ മണ്ണിലവതരിച്ചു  

ദേവപ്രയാഗിൽ നിന്നുറവെടുത്തൂ, മണ്ണിൽ

 

ദേവിയായോഴുകി നീ ശാന്തം

 

വറുതിയിൽ ഈ ശുദ്ധതെളിനീരോഴുക്കി നീ 

മുറജപദീപം തെളിച്ചു വച്ചു  

  

 

അലയുന്നൊരാത്മക്കളലിയുന്നുനിന്നിൽ 

നീയരുളുന്നു മോക്ഷമീമണ്ണിൽവച്ചേ 

അണയുന്നു ഞാനുമെന്നുടലോടെ മോക്ഷ

മോടലിയുവാൻനിൻമടിത്തട്ടിലമ്മേ 

അണകെട്ടിനിൻവഴിതടഞ്ഞോരീ കാട്ടാള

രൊരു കുഴി നിനക്കായൊരുക്കിടുമ്പോൾ 

എവിടെ നീ പോയ്‌ മോക്ഷമടയും? നിൻ

പുണ്യങ്ങളേതു ഗംഗയിൽ നീയൊഴുക്കും 

ദീപക് ജി നായർ 

 

 

പേറ്റു നോവ്‌

 പേറ്റു നോവ്‌ 

 

 

 

അന്ന് 

-----------

 

 

ഉള്ളിലെൻ ‍ ഗർഭപാത്രത്തിലൊരുബീജമായ്

 

ഉയിരായ്, തുടിപ്പായിതറിയുന്നു ഞാൻ ...

 

ഉള്ളം നിറഞ്ഞുതുളുമ്പിയാനിമിഷങ്ങ

 

ളെത്രയോധന്യങ്ങളായിരുന്നു

 

 

 

പൂത്തുവിരിഞ്ഞു, പൂമൊട്ടായ് വിടർന്നു

 

പൂവിതളായ്നിറഞ്ഞു, നീയെൻ ‍ മനസ്സിൽ ‍..

 

കൈവിരൽത്തുമ്പിനാലുദരത്തിലൂടെ

 

ഞാനറിയാതറിഞ്ഞുനിൻചലനങ്ങളെ

 

ഹൃദയത്തിലിന്നേചുരത്തിഞാനമ്മി -

 

ഞ്ഞമധുരമാച്ചുണ്ടുകളിലമൃതേത്തിനായ്

 

നെഞ്ചിലല്പം ചൂടെടുത്തു വച്ചു നിന്നെ

 

ചേർത്തണച്ചൊട്ടിപ്പകർന്നിടാനായ് 

 

താരാട്ടിനീണങ്ങളോർത്തെടുത്തിന്നു നിൻ 

 

താരാട്ടു തൊട്ടിലുമെടുത്തു വച്ചു 

 

പേറ്റുനോവിൻനീറ്റലെത്രയെന്നറിയാതെ 

 

കാത്തിരിക്കുന്നു ഞാനമ്മയാകാൻ ...

 

 

ഇന്ന് 

---------------------------------------------

 

എത്ര സ്വപ്നങ്ങളാണന്നു ഞാൻ നെയ്തത

 

തിലൊക്കെയും പൊട്ടിത്തകർന്നിടുമ്പോൾ 

 

കറ്റ മെതിച്ചും കയർ പിരിച്ചും

 

കരിങ്കല്ലു പിളർത്തിച്ചുമടെടുത്തും 

 

അണയാതെയെണ്ണപകർന്നുഞാനീജന്മ

 

മവനായി മാത്രം മുറിച്ചു നല്കി 

 

ഒടുവിലെല്ലാംകണക്കെഴുതിവച്ചാക്കടം 

 

ഒരുതുണ്ടു കടലാസിലെഴുതി നല്കി ,വൃദ്ധ -

 

 സദനത്തിനെന്നെ  വിലയ്ക്കു നല്കി .

 

 

മറവിപോലും മറന്നെന്നെ -

 

യെല്ലാമറിഞ്ഞുരുകി

 

വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയവസാന -

 

മൊരുശ്വാസമുണ്ടിന്നു ബാക്കി 

 

അതുമെടുത്തീയരങ്ങൊഴിയുന്നതിൻ മുൻപു 

 

മകനേ, തിരയുന്നു നിന്നെ മാത്രം ...

 

 

 

ദീപക് ജി നായർ