തണുത്തുറഞ്ഞൊരീ പാതിഭൂവിൽ

വിതച്ചുകൊയ്തുഞാനെത്ര വട്ടം

വരിച്ചതാണിന്നു പുതച്ചു മൂടി,

ഉരിച്ചു പോകുന്നുടലഗ്നി തന്നിൽ

ചിരിച്ചു പെയ്യുക മേഘമേയെൻ

കരച്ചിൽ കാണാതെയൊരിറ്റു നേരം

തിരിച്ചു നൽകുവാനില്ല പാട്ടം

മരിച്ചു ഞാനുമീ മണ്ണിലെത്താം.

ദീപക് ജി നായർ

തണുത്തുറഞ്ഞൊരീ പാതിഭൂവിൽ

വിതച്ചുകൊയ്തുഞാനെത്ര വട്ടം

വരിച്ചതാണിന്നു പുതച്ചു മൂടി,

ഉരിച്ചു പോകുന്നുടലഗ്നി തന്നിൽ

ചിരിച്ചു പെയ്യുക മേഘമേയെൻ

കരച്ചിൽ കാണാതെയൊരിറ്റു നേരം

തിരിച്ചു നൽകുവാനില്ല പാട്ടം

മരിച്ചു ഞാനുമീ മണ്ണിലെത്താം.

ദീപക് ജി നായർ

മാത്രകൾക്കുള്ളിലോർമ്മകൾ മാത്രമായ്

ധാത്രി തന്നിൽ തകർന്നടിഞ്ഞീടവേ

വ്യർത്ഥമാകുന്നതെത്ര കിനാവുകൾ

അർത്ഥമില്ലാതൊടുങ്ങുന്നു ജീവിതം

ദീപക് ജി നായർ

കനവിൻ നിറമിറ്റടർത്തി മുന്നിൽ,
അണയും തിരി, നാളമൊന്നുയർത്താം.
ചിറകറ്റു ചിതയ്ക്കു കാവൽ നില്ക്കും,
പരനുള്ളിലിടം കൊടുക്കാം.
മിഴിനീരു വിതച്ചു പോയ മഴയിൽ,
ഇഴപാകിയെടുത്ത സൗഹൃദങ്ങൾ!
ഇനിയൊട്ടുമടർന്നിടാതെ നെഞ്ചിൽ
കിനിയും കുളിരായ് നിറയ്ക്കാം.

ദീപക് ജി നായർ

ചാറി വീഴും മഴത്തുള്ളി പോലെന്‍റെ
നേരിലേക്കന്നു പെയ്തിറങ്ങീ, നിറം
മാഞ്ഞ ജീവിതത്താളുകൾക്കുള്ളിൽ നീ
നൂറു വർണ്ണചിത്രങ്ങൾ, വരച്ച നാൾ.
ഇരുളിലാകെപ്പകച്ചു നില്ക്കേ, നിലാ-
വൊളികണക്കെപ്പരന്നെന്റെ നെഞ്ചിലെ
തിരിതെളിച്ചുള്ളിലായിരം മൺചെരാ-
തിരുളകറ്റി , ചിരിച്ചു നീ നിന്ന നാൾ.
ചുട്ടുപൊള്ളും വെയിൽത്തീ കുടിച്ചുയിർ
വിട്ടകന്നിടാനായുന്ന നേരമെൻ
ചുറ്റിലും ചാരുഹാസക്കുളിർ ചൊരി-
ഞ്ഞുറ്റ തോഴിയായ് ചാരെ നീ വന്ന നാൾ.
നാളതോരോന്നുമോരോ ത്രിസന്ധ്യയിൽ
നാമമോതിക്കൊഴിഞ്ഞിരുൾപ്പാതയിൽ,
നാളെ വീണ്ടും വരാമെന്ന വാക്കുതന്നോ-
ടിയോടി മറഞ്ഞങ്ങു പോകവേ,
കാത്തു നില്ക്കുന്നു വീണ്ടും വിദൂരമാം
പൂത്ത പുലരി തൻ പൂമണം തേടി ഞാൻ.

ദീപക് ജി നായർ

വീണ്ടുമൊരു പുലരിക്കു കാത്തിരിക്കുന്നു നാം
ആരോ ഉദിച്ചതിലുണ്മയില്ലെന്നൊരാൾ,  
ഉദയത്തിലൂറ്റം കുറഞ്ഞു പോയെന്നൊരാൾ ,
ഉദയമേയല്ലെങ്ങുമിരുളെന്നു വേറൊരാൾ,
വീണ്ടുമൊരു പുലരിക്കു കാത്തിരിക്കുന്നു നാം 
മറ്റൊരു സൂര്യനായ് കാത്തിരിക്കാതിന്നു  
സൂര്യനായ് തീരുക, സ്വയം പ്രകാശിക്കുക 
പുലരി തൻ വെട്ടം പരത്തുക ചുറ്റിലും. 
മലരിതൾ പോലെ ചിരിക്കുക നിത്യവും.

ദീപക് ജി നായർ

ദൂരെയല്ലതിദൂരെയാണു നീ,
ചാരെ വന്ന നാളോർമ്മയിൽ
ദൂരെയാണു, പരതുന്നു പാതയിൽ,
കണ്മറഞ്ഞന്നു പോയ നാൾ .
പോയ്‌വരാമെന്നു ചൊല്ലിനൊമ്പര -
പ്പൂവെറിഞ്ഞു നീ പോകവേ,
പാതിമെയ്യതു പകുത്ത പോൽ, കരൾ
നീറി നിന്നതോർക്കുന്നു ഞാൻ.

ദീപക് ജി നായർ