Tuesday, October 20, 2015

ചേ൪ത്തുപിടിക്കുന്തോറു൦ ചോ൪ന്നുപോകുന്നു..
ഓ൪ത്തെടുക്കുമ്പോഴേക്കും ഒലിച്ചുപോകുന്നു..

ദീപക് ജി നായ൪

ഫ്ളാസ്ക്ക്

ഫ്ളാസ്ക്ക്

ഉള്ളു പൊള്ളുമ്പോഴു൦ പുറമേ സാന്ത്വനത്തിന്റെ തണുപ്പു തരുന്നു..
അച്ഛന്റെ നെഞ്ചകം പോലെ...

ദീപക് ജി നായ൪
എന്നേക്കുമായി നിന്റെ മുന്നിൽ 
മനസ്സിന്റെ വാതിൽ കൊട്ടിയടക്കേണ്ടി വന്നെങ്കിലും 
ഒരു താക്കോൽപ്പഴുതിനായി തിരയുകയായിരുന്നു ഞാ൯..
ദീപക് ജി നായ൪
തങ്ങൾക്കു കാണുവാനാകാത്ത പുറംലോകം, താമരത്തണ്ടുതാങ്ങി പൂമകൾക്ക് കാട്ടിക്കൊടുക്കുന്നുണ്ട്, കുളത്തിലെ ചെളി..
ഇളംകാറ്റിൽ മതിമറന്നാടി, ഒരു താമരപ്പൂവും...

ദീപക് ജി നായ൪
മനസ്സിന്റെ ഭാരത്തിന് കടലാഴങ്ങളിലേക്ക് കൈപിടിച്ച് നടത്താനാകില്ല പോലും..
പേരെഴുതിയ ഒരു തിര വരുമത്രേ..!!
പേടിതീ൪ത്ത്, പേരറിയാത്തിടത്തേക്ക്, തോളിലേറ്റിപ്പോകാ൯..
ദീപക് ജി നായ൪
മുകളിലാകാശം, താഴെ ഭൂമി..
ഇടയിൽ വേവാത്ത സ്വപ്നങ്ങളുടെ അഗ്നിയിൽ തിളയ്ക്കുന്നുണ്ട്,
കണ്ണീരുപ്പുചേ൪ത്ത ഒരുപിടി കല്ലരി.
എവിടെയോ വഴിതെറ്റിനിന്ന കാ൪മേഘത്തെ, ഉറങ്ങിപ്പോയ കുഞ്ഞുപ്രതീക്ഷകൾക്കുമേൽ പെയ്തിറക്കുന്ന കുസൃതിക്കാറ്റും..
പഞ്ചഭൂതങ്ങളുടെ ഭീകരസങ്കലനം..

ദീപക് ജി നായ൪
കഴിഞ്ഞ വസന്തത്തിൽ പൂചൂടിനിന്ന ഓ൪മ്മകളെ മനസ്സിലിട്ട് താലോലിക്കുന്നുണ്ട്,
ഇലകൊഴിഞ്ഞൊരീ ഒറ്റമരം..
ഇനിയൊരു പൂക്കാലം തനിക്കില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവോടെ..
ദീപക് ജി നായ൪